Από το Τόκιο στο Χαρτούμ

Share

Ένα χωρίο από το μυθιστόρημα Η γυναίκα της άμμου του Κόμπο Αμπέ μού παραχώρησε, αναγνώστη, σε χρόνο ανύποπτο, την ιδέα του βιβλίου, που κρατάς τώρα στα χέρια και που είναι έτοιμο να σού δείξει μερικούς από τους κόσμους μου: Παραθέτω: «Σε μια τυπική περιοχή υψηλής υγρασίας και θερμοκρασίας όπως η Ιαπωνία, όπου μάλιστα, μέσα στις θεομηνίες που γίνονται κάθε χρόνο, το ποσοστό αυτών που οφείλονται στο νερό είναι το ογδονταεφτά τοις εκατό, αυτή εδώ η καταστροφή, που προκαλείται από την ιπτάμενη άμμο, δεν φτάνει ούτε καν στο ένα χιλιοστό του ενός τοις εκατό. Θα’ ταν τόσο γελοίο όσο και το να έφτιαχναν ειδικούς νόμους σαν μέτρα για θεομηνίες από νερό στην έρημο της Σαχάρας!»

Continue Reading →

Λίγο μετά την πρώτη γεύση ραδιενέργειας

Share

..Ασφόδελοι και καρπωμένα κυπαρίσσια
φυτρώνουν και πληθαίνουν, περιζώνουν
το μέλλον, τον αέρα και τη μήτρα
Κι ο Τοκετός λαβώνεται ανελέητα
ακόμη μια φορά, απ’ την εμπάθεια της Ζωής
κι απ’ τη γαμήλια τελετή της κόλασης.

Continue Reading →

Μανχάταν-Μπάνγκοκ

Share

Δεν μπορώ παρά να βγω άλλη μια φορά, αργά το απόγευμα, στη Λεωφόρο Σιλόμ. Μαγνήτης. Συνήθεια. Ένα είδος παιδείας. Στο πρώτο καφενείο που βρίσκω με παράθυρα να κοιτούν στον δρόμο μπαίνω να πιω κάτι. Από το πρωί στα μουσεία και στα υπαίθρια, ξεχειλισμένα παζάρια. Να πάρω μιαν ανάσα τώρα, να δω τι έχει στο πρόγραμμα η αυριανή μέρα. Να ξεφυλλίσω κάποια στιγμιότυπα της περιπλάνησης. Στιγμή ανασύνταξης.

Continue Reading →

Βιάστηκες…Άνοιξή μου!

Share

Πρόσθεσες ψεύτικα φτερά
Να μεγαλώσεις τα δικά σου γρήγορα
Και πέταξες…

Βιάστηκες να ξεγλιστρήσεις στ’ άγνωστο…

Continue Reading →