“Pain Perdu και La Rosa Enflorece”

Share

Θα αναφερθώ στις ποιητικές συλλογές της Έρμας «La rosa enflorece» και «Pain Perdu, Πεν περντού». Η προσέγγιση που θα χρησιμοποιήσω για τη σημερινή σύντομη παρουσίαση των συλλογών θα είναι απλή και πρακτική καθόσον μια ακαδημαϊκή ανάλυση και βαθυστόχαστη κριτική θα ήταν, ίσως, πέρα από τις προσωπικές μου ικανότητες, και σίγουρα δεν θα εξυπηρετούσε πρακτικούς σκοπούς.

Continue Reading →

Πενήντα χρόνια μετά το θάνατο του συνθέτη…

Share

Έχει γίνει θεσμός σχεδόν, κάθε τόσο να εμφανίζεται σε κάποια εφημερίδα μια είδηση για τον Χρήστου· μισή βιογραφία του, λίγη εργογραφία του, μια γνώριμη φωτογραφία του -ο Χρήστου με τα μαύρα του γυαλιά- κι όλα αυτά κάτω από μεγάλους τίτλους· άλλοτε σπαραχτικούς κι άλλοτε κραυγαλέους. Κι όσοι διαβάζουν λένε: «Ο Χρήστου… Α βέβαια· ο Χρήστου…» Πολλοί λίγοι όμως γνωρίζουν ποιος ήταν ο Χρήστου κι ακόμα πολλοί, μα πολλοί λιγότεροι, αυτοί που ξέρουν τι πράγματι έφτιαξε· φυσικό άλλωστε, αφού τα έργα του δεν έχουν εκδοθεί σε δίσκους ακόμα.

Continue Reading →

Χρόνιο και Διαχρονικό

Share

Αλλόκοτη στιγμή
ανατροπή από εκείνες
που σου γυρίζουν την ψυχή ανάποδα
έφερε τα χέρια κάτω στο πάτωμα
τα πόδια στο κεφάλι
Περπατούσαμε πλάθοντας
γλυκά τα βήματα
σαν κουλουράκια με κανέλα
έτοιμα για τα προηγούμενα Χριστούγεννα
σκεφτόμασταν τρέχοντας
χάνοντας τη γεύση των επίγειων θαυμάτων

Continue Reading →

Άσυλο – σχεδόν ποίηση

Share

Το βιβλίο αυτό εκδόθηκε … «παλιό». Σπεύδω λοιπόν να προκαταλάβω όλους τους… χιλιάδες αναγνώστες μου- ή έστω και έναν- ότι, όλα αυτά τα «χωρίς», δεν είναι παρά μία ευφυής γραφιστική ιδέα, η οποία στην πραγματικότητα απαιτούσε ειδική γραφιστική και τυπογραφική επιμέλεια.

Continue Reading →

Turn of the Year

Share

As ever, again at this tide and time,
when a year sets in and a year flows hence-
As ever again the querulous rhyme
Of an ancient song fills my inner sense:
“Turn of the Year, turn of the year-
But does any turn in the road appear?”

When my years were fewer my hopes were stirred,
And vows I made (as you made them, too!)
Wiser to be in both deed and word,
The Old Year’s error to change in the New.
Yet I was but I – as the years flowed past,
And the ancient rhyme but mocked me, at last!

Continue Reading →