Ο Γιάννης Ρίτσος

Share

Το Γιάννη Ρίτσο πρωτογνώρισα στα τέλη της δεκαετίας του εβδομήντα όταν βρισκόμουνα κάποτε καλεσμένος σε μια οικογένεια στο Μαρούσι. Η οικοδέσποινα ήταν μια καλλιεργημένη κυρία και μαθήτρια του γνωστού μας ζωγράφου Νίκου Εγγονόπουλου. Στην διάρκεια συζητήσαμε για τη ζωγραφική του Νίκου Εγγονόπουλου καθώς και του Γιάννη Τσαρούχη που ήταν επίσης στενός φίλος της.

Πλάτωνας και Ευρωπαϊκός Πολιτισμός

Share

Δρ Δημήτρης Καραλής

Αν ο Θεός κατέβαινε στη γη να κουβεντιάσει με τους ανθρώπους μια μέρα, σίγουρα θα μιλούσε σαν τον Πλάτωνα. Καμιά άλλη γλώσσα δεν θα του ταίριαζε τόσο πολύ να αγγίξει τις καρδιές και τις ψυχές του κόσμου. Διαβάζοντας κανείς τα βαθυστόχαστα γραφτά του, νοιώθει πως Ο Θεός μεταμορφώθηκε σε Πλάτωνα για να μοιράσει αλήθεια, σοφία και αγάπη στην ανθρωπότητα. Τόσο τέλειa πελεκημένες είναι οι σκέψεις του, που μήτε ένα ιώτα δεν άφησε για μας να προσθέσουμε στα θεόπνευστα γραφτά του. Δεν θα υπερέβαλα ελπίζω αν φώναζα κι εγώ σαν το φανατικό ισλαμιστή Ομάρ για το κοράνι του. Κάψτε τις ογκώδες βιβλιοθήκες, δεν μας χρειάζονται πια, αφού οι αξίες τους είναι όλες μαζεμένες στα Πλατωνικά κιτάπια.

Ζωή και Αθανασία

Share

Δρ Δημήτρης Καραλής

Κανένα άλλο ζήτημα δεν απασχόλησε τόσο πολύ και θα απασχολεί αιώνια την ανθρωπότητα, όσο το ερωτηματικό της ζωής μετά τον θάνατο. “Διδαχθήκαμε απ’ τα φασκιά μας ότι γεννηθήκαμε για να πεθάνομε, και μαζί με άλλες προκαταλήψεις που περισύλλεξε η θεολογία απ’ τους βάρβαρους λαούς, πρόσθεσαν περισσότερες φοβέρες στη φορτωμένη μας κατήφεια”, λέει ο Έμερσον. ”

Ένας αρχαίος Έλληνας σοφός ζήτησε να γράψουν πάνω στον τάφο του την εξής επιγραφή, σε μετάφραση: «Σκέψου μόνο για τη ζωή και μη σπαταλάς το χρόνο σου άδικα με φοβίες για το μεταφυσικό σου μέλλον».

Το μυστικό της ευτυχίας

Share

«Αργία, μήτηρ πάσης κακίας»

Του Δημήτρη Καραλή

Βλέποντας κάποτε ο ρώσος συγγραφέας Λέο Τολστόι, στον πρωινό του περίπατο, ένα καυκάσιο γεωργό να οργώνει το χτήμα του τραγουδώντας, κοντοστάθηκε λιγάκι να τον ρωτήσει από περιέργεια. «Πατριώτη…………….» λέει, «εάν ήξερες σίγουρα ότι θα πέθαινες απόψε, τι θα ‘κανες την υπόλοιπη μέρα;» «Α……… θα συνέχιζα το όργωμα μέχρι το σούρουπο», του απάντησε κεφάτα. «Για κοίτα ευτυχία……………!» μουρμούρισε ο Τολστόι, «τόσο πολύ αγαπά τη δουλειά του, π’ ακόμα και το θάνατο όταν πλησιάζει δεν φοβάται!»

Ο Δανεισμός στη Γνώση

Share

Του Δημήτρη Καραλή

Εάν παρατηρήσουμε τα διάφορα παράσιτα κι άλλα μικροσκοπικά σκαθάρια στη φύση, διαπιστώναμε πως όλα τους δανείζονται έτοιμη τροφή από μεγαλύτερα όντα για θρέψη κι ανάπτυξη. Ψύλλοι, ψείρες, κουνούπια, βδέλλες τσιμπούρια και πολλά άλλα, ροφάνε ξένο αίμα ασταμάτητα όπου και όποτε τα δοθεί η ευκαιρία. Το ίδιο φαινόμενο συνεχίζεται και στο φυτικό βασίλειο. Περικοκλάδες, κισσοί, φασολιές, ντοματιές κι άλλα ζαρζαβατικά, δανείζονται παρόμοια εξωγενές στηρίγματα για υγιεινότερη ανάπτυξη και καλύτερη παραγωγή.

Η Τέχνη του Λόγου

Share
Δρ Δημήτρης Καραλής

Ουσιώδης διαφορά μεταξύ μιας πολύτιμης και μιας κοινής πέτρας σε υλικά συστατικά δεν υπάρχει. Για παράδειγμα ο άνθρακας στο πετροκάρβουνο και στο διαμάντι είναι ο ίδιος, εκτός μόνο την ανατακτοποίηση των μορίων του δευτέρου, δηλ. τη κρυσταλλοποίηση. Αλλά… πόσο τεράστια απέχει το ένα με το άλλο σε αισθητική ομορφιά και κοινωνική αξία; Το μαργαριτάρι και το κογχύλι έχουν κι αυτά την ίδια οικοδομική τους σύνθεση, αλλά το μαργαριτάρι υπερέχει σε λεπτότερη υφαντική και αισθητική αντανάκλαση. Το ίδιο φαινόμενο παρατηρούμε και στους ανθρώπους. Δυο άνθρωποι ενώ έχουν τις ίδιες λέξεις και ιδέες για να εκφραστούν, εντούτοις όμως ο ένας παράγει λογοτεχνία και ο άλλος απλή κοινοτυπία.