A Statue

Share

Last night I took a picture of my mother
Standing next to the statue of Grigoris Afxentiou.
‘Stand there so I can take a picture of you, too’, she whispered
I never stand next to statues to be photographed
Yet for some reason, I obeyed without refusing,
Intuitively I leaned my head tenderly on the statue; hugged it.

Continue Reading →

Είκοσι Ιούλη

Share

Είκοσι Ιούλη, μέρα φοβερή,
Άδοξη ώρα που ‘γινες χολή,
Κλεμμένη εικόνα, σπασμένο γυαλί,
Κόσμος ακόμα σκληρός σαν καρφί.

Είκοσι Ιούλη, μέρα τρομερή,
Μισή ψυχή, μισή φωλιά η γη,
Δίχως τον άντρα, χαμένο παιδί,
Είκοσι πίκρες θωρεί σκυθρωπή.

Continue Reading →

Θα επιμένω να ‘μαι κει

Share

Σαράντα κι ένα χρόνια πριν, πήραμε το στρατί της προσφυγιάς,
Ανηφορίσαμε το Τρόοδος προς άγνωστη πορεία,
πατήσαμε τα βουνά της Πιτσιλιάς.
Φύγαμε κυνηγημένοι, με στόχο να επιστρέψουμε σε λίγες μέρες.
Έχουμε ακόμα το κλειδί του σπιτιού μας συλλογιζόμενοι
πότε πια θά ‘ρθει εκείνη η ώρα. Του γυρισμού.

Continue Reading →

Cypriot who died in the Turkish invasion

Share

I wish I had died in an important world war, at least
but I was shot in action at an insignificant skirmish
of a small and insignificant country,
as I doubt they will ever erect a monument
to our war dead,
and even if accomplished, it cannot be compared, of course,
with similar monuments of the larger states,
with similar monuments of the larger wars,

Continue Reading →

Η Μαύρη Επέτειος

Share

Στις 8 και 35΄ το πρωί της Δευτέρας, 15 Ιουλίου 1974, ο ταγματάρχης Γεράσιμος Ματάσης, υπασπιστής του στρατηγού Μπονάνου, αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων, παίρνει συνθηματικό σήμα απ’ την Κύπρο: ‘’Αλέξανδρος εισήχθη εις Νοσοκομείον’’, που σημαίνει πως το πραξικόπημα για την ανατροπή του Μακάριου άρχισε. Πράγματι, το στρατιωτικό πραξικόπημα, όπως είχε σχεδιαστεί απ’ τους δικτάτορες των Αθηνών, είχε ξεσπάσει στη Λευκωσία στις 8 και 30’ το πρωί.

Continue Reading →