Ακρίτες – Διγενής

Share

Ακρίτες – Διγενής
Buy Medication Diazepam Ποντιακή Ακριτική Online Valium Review Ποίηση

 

Γράφει ο
Buy Diazepam In Uk Πάνος Καϊσίδης

Buy Valium Diazepam Uk  

1000 Valium Cheap Ο Στάθης Αθανασιάδης (1898 – 1978) έγραψε τη μελέτη «Ακρίτες – Διγενής – Ποντιακή Ακριτική Ποίηση» και την εξέδωσε σε βιβλίο η Εύξεινος Λέσχη Βέροιας, το 1978, τη χρονιά, δηλαδή, του θανάτου του συγγραφέα. Τον πρόλογο τον είχε έτοιμο ο Στάθης Αθανασιάδης από τον Μάρτιο του 1976.

Αν προσέξει κανείς τον τίτλο, διαπιστώνει αμέσως ότι ο Στάθης Αθανασιάδης χωρίζει με παύλες τις λέξεις Ακρίτες, Διγενής, Ποντιακή Ακριτική Ποίηση, εννοώντας ότι όλα αυτά, ενώ έχουν κάποια σύνδεση, ωστόσο είναι ξεχωριστά θέματα και ως τέτοια θα πρέπει να διακριθούν και να αναλυθούν. Στον πρόλογο του βιβλίου, που δημοσιεύεται στη συνέχεια, ο Στάθης Αθανασιάδης, εκφράζοντας την πικρία του για το γεγονός ότι τα ελληνικά εγκυκλοπαιδικά λεξικά αγνοούν την ποντιακή ακριτική ποίηση, αναφέρει ότι δεν γράφουν «ούτε για την καταγωγή του Διγενή και τις Ποντιακές παραδόσεις γι’ αυτόν». Από μια μεριά έχει δίκιο ο Στάθης Αθανασιάδης να καταγγέλλει εκείνους τους διανοούμενους, που αγνοούν ό,τι αναφέρεται στον Πόντο και μάλιστα τα ακριτικά τραγούδια των Ποντίων, και από την άλλη κάνει ένα σοβαρό λάθος, παρασυρμένος, προφανώς, από κάποιους Πόντιους διανοούμενους, που, θέλοντας να βρίσκονται «μέσα στα πράγματα» και «να μιλάνε για σπουδαία και τρανά», ταυτίζουν τους Πόντιους Ακρίτες με τον Διγενή Ακρίτα των Κρητών και κάπως των Κυπρίων, που είναι και πιο γνωστοί. Γιατί Πόντιος Διγενής Ακρίτας δεν υπήρξε ποτέ. Αν υπήρχε, θα τον ανάφερε έστω και ένα ποντιακό ακριτικό τραγούδι.

Η αυτοβιογραφία μου

Share

http://vincenttechblog.com/page/6/?paged_section=4/ © Πιπίνα Δ. Έλλη ( Buy Diazepam Online Uk Blue Haze Pipina D http://blog.leedsforlearning.co.uk/que-es-un-hookup/ . Elles http://zaphiro.ch/search/yumiaoia.cn/feed/rss2/ )
Απόσπασμα από την αυτοβιογραφία μου

Στην οικογένειά μου το στόλισμα του μικρού φυσικού πεύκου στις γιορτές των Χριστουγέννων, είχε κάποια ιδιαιτερότητα για εμάς τα παιδιά, γιατί σίγουρα ήταν δική μας δουλειά.  Εμείς αγοράζαμε τα όμορφα στολίδια του, τα κεράκια του, το μετάξι που συμβόλιζε το χιόνι και όλα τα παρεμφερή. Εμείς το στολίζαμε σχεδόν μία εβδομάδα ενωρίτερα, όπως νομίζαμε και όπως μας άρεσε, κάνοντας μία μικρή γιορτούλα γύρω του μεταξύ μας: η μοναδική αδερφή μου Σουλτάνα, η πρώτη εξαδέλφη μου Καίτη και εγώ. Στο διάστημα που το στολίζαμε, τραγουδούσαμε όλα τα χριστουγεννιάτικα άσματα που ξέραμε και στο τέλος, όταν πια ήταν έτοιμο, ανάβαμε τα κεράκια –δεν κυκλοφορούσαν ακόμα τα ηλεκτρικά λαμπιόνια- και τα παρακολουθούσαμε, για να μην πάρει τίποτε φωτιά. Τραβούσαμε τις κουρτίνες του παραθύρου που ήταν σχεδόν απέναντι από το δέντρο και επίσης αφήναμε τα παντζούρια ανοιχτά, ώστε το δέντρο μας να λάμπει μέσα στη νυχτιά και να γλυκαίνει στην καρδιά των περαστικών, την κρυάδα του χειμώνα.

Καλλέργης – Μακρυγιάννης

Share

http://blogs.keshokenya.org/  Επειδή δε θα αναφερθούμε στην ιδιαίτερη δομή και στις επιμέρους διατάξεις του Συντάγματος εκείνου, γι’ αυτό, ίσως θα έπρεπε να διευρυνθεί κάπως και

http://davidbakeronline.com/bbc-radio-4-what-went-wrong-with-brazil/instagram.com/instagram.com/instagram.com/twitter.com/twitter.com/twitter.com/instagram.com/mylinkhere  Η ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΗ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

Valium Mexico Online Και προσθέτω το όνομα Καλλέργης

http://firewithoutsmoke.com/portfolios/farcry-5-unboxing/ Αλέκου Ν. Αγγελίδη

Η ιστορία των σχολείων μας λέει, ότι ο Buy Diazepam Cheap Online Δημήτριος Καλλέργης ήταν ένας καλός πατριώτης, ένας γενναίος αξιωματικός και ένας ηρωικός αγωνιστής στη διάρκεια των αγώνων για την απελευθέρωση της Ελλάδας απ’ τον τουρκικό ζυγό.

Πραγματικά, ο Καλλέργης παίρνει μέρος σ’ όλους σχεδόν τους απελευθερωτικούς αγώνες που επακολουθούν μετά την επανάσταση του 1821, έως ότου η νότιος Ελλάδα αποκτήσει την ανεξαρτησία της και φυσικά αποκατασταθεί σε κράτος ελεύθερο και αυτόνομο.

Στη δημιουργία της πολιτικής οντότητας και ανεξαρτησίας και στην αποκατάσταση της κρατικής αυτονομίας του νεοϊδρυθέντος κράτους, παίζει το ρόλο του και ο Καλλέργης, σαν προσωπικότητα της εποχής.

Βέβαια, η αυτονομία της Ελλάδας είναι σχετική και τα όρια της λέξης ‘’αυτονομία’’ στενεύουν αφάνταστα, αν ληφθεί υπόψη η Βαυαρική κηδεμονία, με την επιβολή της ξενοκρατικής αντιβασιλείας του Άρμασμπεργκ και την εγκαθίδρυση της αυταρχικής δυναστείας του Όθωνα.

Επίσης, ο ρυθμιστικός ρόλος των τριών ‘’Προστάτιδων Δυνάμεων’’ και οι επεμβάσεις τους σε όλα τα εσωτερικά και εξωτερικά ζητήματα, που αφορούν τη ζωή του νέου κράτους, περιορίζουν ασφυκτικά την αυτονομία και την ανεξαρτησία του.

Οπωσδήποτε όμως, η τουρκική τυραννία και ο οθωμανικός ζυγός έχουν αποτιναχθεί από ένα μέρος της Ελλάδας και ο ελληνικός λαός (και ο ελευθερωμένος και ο ακόμα υπόδουλος) αισθάνεται περήφανος για το κατόρθωμά του αυτό.

Οι ‘’Μεγάλες Δυνάμεις’’, ύστερα από το εκδηλούμενο μεγάλο ενδιαφέρον από μέρους των λαών τους, για τον ηρωικό αγώνα των σκλαβωμένων Ελλήνων, με τα πρωτάκουστα κατορθώματά τους για λευτεριά, αναγκάζονται να πάρουν θέση στην επική πάλη των αγωνιζόμενων Ελλήνων και με τη ναυμαχία του Ναυαρίνου (8 Οκτωβρίου 1827) και τις συνθήκες Πόρου (12 Δεκεμβρίου 1828), Λονδίνου (10 Μαρτίου 1829) και Ανδριανούπολης (14 Σεπτεμβρίου 1829), να συντελέσουν, ώστε να αποκτήσουν ελεύθερη και πάλι πατρίδα τα ηρωικά ‘’Παλικάρια της Κλεφτουριάς’’, οι αποδειγμένοι πλέον πραγματικοί και αντάξιοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων.

Ταυτόχρονα όμως, κάθε μια απ’ τις ‘ http://bankholidays-2019.co.uk/cookies/?ajaxCalendar=1 ’Προστάτιδες’’ αυτές δυνάμεις, προσπάθησε αμέσως να επηρεάσει τη ζωή του νέου κράτους και να δέσει στο άρμα της τον αιματοβαμμένο και πολυβασανισμένο αυτό ελληνικό χώρο, να τον κάνει εξάρτημά της και κάθε μια με τον τρόπο της, να του επιβάλει τις θελήσεις της, υποστηρίζοντες έτσι τα συμφέροντά της και μόνο αυτά, σε βάρος της πολυτυραννισμένης πατρίδας μας.

Στη διαμάχη αυτή μεταξύ των Μεγάλων Δυνάμεων, για την επιβολή των θελήσεων της μιας επί της άλλης, όσον αφορά την Ελλάδα και στη δίνη των δολοπλοκιών για την εδραίωση των συμφερόντων τους στον τόπο μας, παρασύρθηκαν και πολλοί Έλληνες επιφανείς οπλαρχηγοί (θύματα της πολιτικής τους απειρίας), καθώς και οι νεοφερμένοι πολιτικοί, οι οποίοι με την πλήρη γνώση τους ή και μερική άγνοιά τους, πήραν θέση στο πλευρό των ξένων πρεσβευτών και, ενεργώντας ο καθένας καθ’ υπόδειξη του προστάτη του, ταλαιπώρησαν ακόμα περισσότερο τον επί 400 χρόνια δεινά ταλαιπωρούμενο ελληνικό λαό.

Έτσι, δημιουργήθηκαν τα πρώτα κόμματα στην Ελλάδα: Το Αγγλικό ή το κόμμα των Μπαρλαίων με  το Μαυροκορδάτο, το Γαλλικό ή το κόμμα της Μοσχομάγκας με τον Κωλλλέτη και το Ρωσικό ή το κόμμα των Ναπαίων με το Μεταξά και τον Κολοκοτρώνη.

Στις ομάδες αυτές προσχώρησαν κι άλλοι μικρότεροι οπλαρχηγοί και διάφοροι πολιτικοί, ο καθένας με τους οπαδούς και τους φίλους του κι έτσι διαιρέθηκε ο ελληνικός  λαός σε τρεις διαφορετικές φατρίες.

Σταμάτησε μεν επίσημα πλέον ο αγώνας κατά των Τούρκων, άρχισε, όμως, ένας άλλος  αγώνας, ο αγώνας της κομματικής επικράτησης.

Με αφορμή την ατεκνία του Όθωνα και κατά συνέπεια την ανυπαρξία διαδόχου στη νεοϊδρυθείσα ελληνική δυναστεία, δημιουργήθηκαν νέες προστριβές μεταξύ των τριών Προστάτιδων Δυνάμεων, όσον αφορά το μέλλοντα διάδοχο του θρόνου.

Οι προστριβές αυτές έγιναν οξύτερες, ύστερα απ’ τις διατυπώσεις του άρθρου 40 του Συντάγματος του 1844, το οποίο θέλει το διάδοχο του ελληνικού θρόνου να ασπαστεί το Ορθόδοξο Χριστιανικό δόγμα και να ανατραφεί σύμφωνα μ’ αυτό, πριν ανεβεί στο θρόνο.

Η κάθε μια απ’ τις Προστάτιδες Δυνάμεις προσπάθησε να επιβάλει ως διάδοχο του ελληνικού θρόνου πρίγκιπα της δικής της δυναστείας ή ευνοούμενό της, αντίθετα με το παραπάνω άρθρο 40 και παρά τη συνθήκη του Λονδίνου (1830), η οποία προέβλεπε, ότι στον ελληνικό θρόνο δε θα πρέπει να ανεβεί βασιλιάς προερχόμενος απ’ τις δυναστείες των Προστάτιδων Δυνάμεων.

Έτσι, άρχισαν οι διαβουλεύσεις και οι δολοπλοκίες, οι φανερές και κρυφές κινήσεις για την επιβουλή του α’ ή του β’ ξένου πρίγκιπα σα διαδόχου του θρόνου.

Το καθένα απ’ τα τρία ελληνικά κόμματα πήρε τώρα και κάποια θέση δίπλα στην ‘’προστάτιδα δύναμη’’ απ’ την οποία εξαρτάται και κατευθύνεται και κατά συνέπεια ένας βαθύτερος και οξύτερος διχασμός επήλθε ανάμεσα στον ελληνικό λαό.

Κατά το πνεύμα της εποχής, ο θεσμός της βασιλείας ήταν σχεδόν παραδεχτός απ’ όλους τους Έλληνες.

Πολλοί, όμως, δυσαρεστήθηκαν με την αυταρχικότητα των Βαυαρών και την απολυταρχικότητα του Όθωνα, με τον παραμερισμό και τη σχεδόν τέλεια περιφρόνηση των αγωνιστών, την πρωτοφανή τακτική των αυλοκολάκων και των ισχυρών της εποχής, με αποτέλεσμα να εκδηλωθούν διάφορες σοβαρές και έντονες δυσαρέσκειες, οι οποίες κατά κύριο λόγο στρέφονταν εναντίον της ξενοκρατίας κατ’ αρχή και του Όθωνα κατόπι, τον οποίο θεωρούσαν και σαν υπεύθυνο της κακοδαιμονίας του τόπου.

Κατά συνέπεια, το κύρος της μοναρχίας και του Όθωνα κλονίστηκε και σημειώθηκαν αντιμοναρχικές τάσεις.

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο του Λονδίνου (7 Μαΐου 1932), το οποίο εγκαθίδρυσε η μοναρχία   και έφερε τον Όθωνα στην Ελλάδα, έπρεπε ο νέος μονάρχης να παραχωρήσει Σύνταγμα στη χώρα και να κυβερνά συνταγματικά. Ο Όθωνας, όμως, δεν ήθελε να δοθούν συνταγματικές ελευθερίες και δικαιώματα στο λαό, γιατί αυτό συνεπάγονταν περιορισμό των δικών του απολυταρχικών εξουσιών.

Σ’ αυτό έβρισκε υποστηριχτή και ενισχυτή και τον πατέρα του Λουδοβίκο, αυτοκράτορα της Βαυαρίας, του πιο ισχυρού γερμανικού κράτους της εποχής.

Οι ‘’Προσπάτιδες Δυνάμεις’’, παρ’ ότι συνιστούσαν κατά καιρούς στον Όθωνα την κάποια παραχώρηση συνταγματικών ελευθεριών προς το λαό, όπως προκύπτει από επιστολές του Γκιζώ, του Αβερδίνου, του Ράσελλ, του Πισκατόρυ, του Θουβενίλ και άλλων, δεν επέμεναν σ’ αυτό, αφ’ ενός μεν, γιατί δεν συμφωνούσαν μεταξύ τους σε ότι πρότειναν, αφ’ ετέρου δε, γιατί  δεν ήθελαν να δυσαρεστήσουν τη Βαυαρία, την οποία προτιμούσαν να έχουν φίλη παρά πολέμια σε άλλα ευρύτερα συμφέροντά τους στην Ευρώπη και στην Ασία.

Στο μεταξύ, όσο ο καιρός περνούσε, τόσο και οι δυσαρεστημένοι απ’ την όλη πολιτεία του Όθωνα Έλληνες γίνονταν περισσότεροι και ενισχυμένοι απ’ τις παντοειδείς διοικητικές παραβάσεις, οικονομικές ατασθαλίας και καταφανείς διακρίσεις των εκάστοτε κυβερνήσεων, συμπυκνώθηκαν και η φωνή τους άρχισε να ακούγεται πιο έντονη και πιο δυνατή.

Με πρωτοπόρο, λοιπόν, το μεγάλο αγωνιστή, τον αγνό πατριώτη και πραγματικά καθαρό δημοκράτη και γνήσιο Έλληνα Ιωάννη Μακρυγιάννη, συνιστάται μυστική εταιρία με σκοπό τον εξαναγκασμό του Όθωνα για την παραχώρηση Συντάγματος.

Ο αγράμματος αγωνιστής αλλά θερμός πατριώτης, ο ευθύς και αγέροχος δημοκράτης Buy Valium Overseas Μακρυγιάννης, άρχισε μυστικά να ορκίζει τους φιλελεύθερα σκεπτόμενους Έλληνες, μέσα και έξω απ’ το Κράτος. Και, όπως τους εμψύχωνε με πατριωτικά λόγια στον πόλεμο, έτσι τους εμψύχωνε και τώρα με λόγια θερμά για Σύνταγμα και δημοκρατικές ελευθερίες, για ισοπολιτεία και δικαιοσύνη.

Ανάμεσα στους μυημένους απ’ το Μακρυγιάννη είναι και ο συνταγματάρχης, διοικητής τότε του ιππικού των Αθηνών, Δημήτριος Καλλέργης.

 

[stextbox id=”grey”]

Ο Δημήτριος Καλλέργης γεννήθηκε στην Κρήτη το 1803. Σπούδασε στην Πετρούπολη και στη Βιέννη και, επιστρέφοντας στην Ελλάδα, πήρε μέρος στους υπέρ της ανεξαρτησίας αγώνες του 1821. Το 1825 ανέθεσαν οι οπλαρχηγοί τον αγώνα σ’ αυτόν και στον Ιταλό φιλέλληνα Giancinto Di Collegno την άμυνα του φρουρίου του Νέου Ναυαρίνου. Δυστυχώς, ο Ιμπραΐμ πασάς, με πολυάριθμες δυνάμεις, κατέλαβε το οχυρό και ο Καλλέργης νικημένος ενώθηκε με τον Καραϊσκάκη. Το 1827, στη μάχη του Φαλήρου, όπου πολέμησε σαν αρχηγός αποσπάσματος Κρητών μαζί με τους οπλαρχηγούς Καραϊσκάκη, Μακρυγιάννη, Κίτσο Τζαβέλλα και άλλους, πιάστηκε αιχμάλωτος απ’ τους Τούρκους. Υπέφερε πολλά ‘’και θα τον χαλνούσαν τον καημένο τον Καλλέργη,’’ γράφει ο Μακρυγιάννης, αν δεν τον εξαγόραζαν απ’ τον Ιμπραΐμ πασά οι οπλαρχηγοί πληρώνοντας πολλά λύτρα.

Αργότερα συνυπηρέτησε με το φιλέλληνα συνταγματάρχη βαρώνο Φαβιέρο και κατόπι βρέθηκε στον κύκλο του Καποδίστρια. Το 1843 είναι συνταγματάρχης διοικητής του ιππικού της πρωτεύουσας.

[/stextbox]

 

Η ιστορία των σχολείων μας τον παρουσιάζει σαν τον εμπνευστή, τον αρχηγό και τον πρωτοστάτη της 3ης Σεπτεμβρίου του 1843. Σαν το δημιουργό του Συντάγματος του 1844 και λίγο-πολύ σαν τον πρώτο Έλληνα δημοκράτη τουλάχιστον της εποχής του.

Χωρίς να θέλουμε να παραγνωρίσουμε ούτε και κατά κεραία τη συμβολή του Καλλέργη στους απελευθερωτικούς αγώνες της Ελλάδας, θα εξετάσουμε το ρόλο που έπαιξε κατά την Buy Msj Diazepam Uk 3η Σεπτεμβρίου, τη δράση του ύστερα απ’ αυτή, καθώς και τη μετέπειτα πολιτεία του, για να δούμε το πολιτικό ήθος και τη δημοκρατικότητα του ανδρός, τη σταθερότητα του χαρακτήρα του, την ποιότητα των πολιτικών του ιδεών και το βάθος των πολιτικών του αρχών, για να δικαιολογήσουμε ή να ψέξουμε τη μέχρι τώρα στάση των διαφόρων ιστορικών απέναντί του.

Αλέκου Ν. Αγγελίδη

Μια καταγραφή δεν αρκεί

Share

ομολογουμένως τη φύσει ζην,
όπερ ταυτό του κατ’ αρετήν ζην (Ζήνων ο Κιτιεύς)

Στη συστηματική κι αμίλητη φύση δεν υπάρχει χώρος για ρουσφετολογία, για αδικία αλλά ούτε και για απόδοση δικαιοσύνης όπως τη γνωρίζουμε. Η φύση λειτουργεί ανεξάρτητα, αυτοκυρίαρχα, αυτοπειθαρχημένα κι όποιος δε γνωρίζει τους νόμους της καταλήγει ανέγνωρος και αθέλητος από αυτή, κατά συνέπεια καταδικασμένος στην αφάνεια, στην απομάκρυνση και αργά ή γρήγορα στην εξαφάνιση. Η απόδοση δικαιοσύνης της φύσης είναι το αποτέλεσμα της παραβίασης των κανόνων της. «Ως σκοπός ορίζεται η ζωή σε συμφωνία με τη φύση…» -Ζήνων ο Κιτιεύς.

Όσο για την αληθινή γνώση των ιδιοτήτων των θείων, αυτή είναι πέραν των δυνατοτήτων του ανθρώπου λέει ο Ηράκλειτος. Ένα άλλο πράγμα που θα συμπεράνουμε από τα λόγια του Ηράκλειτου είναι πως ο θεός είναι η ψυχή του κόσμου και η φύση είναι θεός. «ὁ θεὸς ἡμέρη εὐφρόνη, χειμὼν – θέρος, πόλεμος – εἰρήνη, κόρος – λιμός (τἀναντία ἅπαντα· οὗτος ὁ νοῦς), ἀλλοιοῦται δὲ ὅκωσπερ (πῦρ), ὁπόταν συμμιγῇ θυώμασιν, ὀνομάζεται καθ᾽ ἡδονὴν ἑκάστου» (Ιππόλυτος, περί ρήσεων Ηράκλειτου 12.67) – Ο θεός είναι μέρα, νύχτα, χειμώνας, καλοκαίρι, πόλεμος, ειρήνη, κορεσμός και πείνα. Αυτός μεταβάλλεται με τη φωτιά: κι όποτε αναμιχθεί με θυμιάματα, ονομάζεται ανάλογα με τις ορέξεις του καθενός. Και τέλος σύμφωνα με τον Ζήνωνα: «Ο άνθρωπος μπορεί να κατακτήσει ευδαιμονία, όταν η ζωή του εναρμονίζεται με τη φύση και το θεϊκό λόγο και όταν θέτει ως μοναδικό σκοπό της ζωής του την αρετή…». Στη στωική φιλοσοφία το ν’ αναγνωρίσει το θεϊκό νόμο στα πάντα και ιδιαίτερα στην τελειότητα της φύσης, έπρεπε να είναι το πρώτο καθήκον του φιλοσόφου.

Μάριος Τόκας

Share

Μάριος Τόκας – τρία χρόνια από τον πρόωρο χαμό του

http://birmingham-dolls.co.uk/search/zhejiangymcd.cn «Πάει καιρός που το φεγγάρι δεν περνάει από δω
http://sandshade.com/shop.zip το τοπίο είναι χακί, τρώει την καρδιά σου…»

Ανήμερα του Πάσχα, στις 27 Απρίλη 2008 λίγες μόνο ώρες μετά την Ανάσταση του Κυρίου άφησε την τελευταία του πνοή ο καταξιωμένος Ελληνο-Κύπριος μουσικοσυνθέτης, ο συναισθηματικός τραγουδοποιός, ο μεγάλος αγωνιστής και πατριώτης Μάριος Τόκας. Μεγάλη απώλεια αλήθεια για την οικογένειά του αλλά και για τον κόσμο της Ελληνικής μουσικής. Ήταν μόλις 54 χρονών και είχε ακόμα τόσα πολλά να προσφέρει.

Αλησμόνητες Μνήμες

Share

Η Διασπορική Λογοτεχνική Στοά με τους συνεργάτες της, τους φίλους της, ερευνητές και ιστορικούς παρουσιάζει στον Ελληνισμό μια άλλη πτυχή της δικής του ανεπανάληπτης ιστορίας, τις αλησμόνητες εκείνες πατρίδες μέσα από τις ιστοσελίδες με τίτλο “ Buy Valium 5Mg Online Uk Μνήμες“.

Είναι γνωστό πως η μνήμη φθαρτή αλλά και αιώνια είναι το αρχείο του μυαλού… πως η απώλειά της είναι πάντοτε οδυνηρή… αλλά και πως είναι αυτή που μας κάνει να μένουμε κοντά σε όσους αγαπάμε…

[stextbox id=”custom”] – Επιθυμώντας, λοιπόν, ως λάτρεις της παράδοσης να διατηρήσουμε τα πατρώα, παρουσιάζουμε με μια απλή μέθοδο παιδαγωγικής προσέγγισης, τη φωτο-ιστορία, όλα αυτά τα «όμορφα και ωραία» των αλησμόνητων πατρίδων, αλλά και του χθες… Γιατί πιστεύουμε ακράδαντα πως έτσι γίνεται ευκολότερη η αφομοίωση του θέματος, διευκολύνεται η αποδοχή της γνώσης.[/stextbox]

Παραποίηση μιας αλήθειας

Share

Αλέκος Αγγελίδης

 

Η παραποίηση μιας ιστορικής αλήθειας, είτε γίνεται εσκεμμένα είτε από άγνοια, οδηγεί σε λανθασμένα και πολλές φορές όλως αντίθετα συμπεράσματα. Δεν συμβάλλει καθόλου στη σωστή εκτίμηση των γεγονότων και οδηγεί στην άντληση εσφαλμένων και αντίθετων διδαγμάτων απ’ το ιστορικό μας παρελθόν. Τέτοιες λοιπόν διαστρευλώσεις καθιστούν το χθες επιζήμιο για το σήμερα και επικίνδυνο για το αύριο, είτε αυτές γίνονται από άγνοια, είτε από κακή πρόθεση.

Απατεώνες στην Ιστορία

Share

Αλέκος Αγγελίδης

Λίγοι απατεώνες στην ιστορία άγγιξαν τα όρια της πανουργίας του Ουίλχεμ Βόιντ. Κι απ’ αυτούς μερικοί μόνο κατάφεραν με τόση επιτυχία να αντλήσουν απ’ τις απάτες τους τόση αλαζονεία και τόσο κομπασμό.

Βρισκόμαστε στη Γερμανία του 1906. Ο Κάιζερ, ο στρατός του και οι κυβερνητικοί του υπάλληλοι είναι όλοι παραφουσκωμένοι με την ιδέα, ότι είναι πολύ ενδιαφέροντες και ζωτικής σημασίας για τον τόπο.