Ο Καπετανάκης

Share

http://firewithoutsmoke.com/portfolios/vermintide-2-1-year-anniversary/ Τον Μπαρμπα-Γιώργο τον έβλεπα καμιά φορά όταν περνούσα από το Δημόκριτο, μαζί με τους άλλους συνταξιούχους που σύχναζαν εκεί. Περνούσα καμιά Παρασκευή βράδυ να παίξω τάβλι ή μπιλιάρδο με τον Πλούταρχο. Ο Μπαρμπα-Γιώργος, ένας ψηλόλιγνος εβδομηντάρης, κοίταζε τις μπίλιες του μπιλιάρδου και έβλεπε που έπαιζα ατζαμίδικα:

http://blogs.keshokenya.org/2019/05/

«Όχι έτσι, δάσκαλε, μου έλεγε, Πιάσε τη στέκα σταθερά. Υπολόγισε πού θα πάει η μπίλια όταν τη χτυπήσεις.»

Valium Roche Online

http://anitaanand.net/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597353989.1451148986816406250000 Ο Εργατικός Σύνδεσμος Δημόκριτος ήταν από πολλές δεκαετίες το κέντρο συνάντησης των Ελλήνων εργατών και αριστερών της Μελβούρνης. Σε πολλές περιπτώσεις ήταν ένα κέντρο ομιλιών, καλλιτεχνικών εκδηλώσεων, πληροφόρησης και οργάνωσης εργατικών, πολιτικών και αντιστασιακών δραστηριοτήτων, ιδιαίτερα τα χρόνια της δικτατορίας στην Ελλάδα. Τα περισσότερα βράδυα ήταν μια αίθουσα ανάγνωσης εφημερίδων, βιβλίων, φιλικών επαφών και ήρεμης ψυχαγωγίας. Την τελευταία δεκαετία αυτοί που περνούσαν πολλές ώρες εκεί ήταν οι συνταξιούχοι που είχαν περισσότερο ελεύθερο χρόνο.

«Πέπη, κουμπώσου!»

Share

Us Valium Online Ο θείος Κωνσταντίνος απ’ το 1930 κάτι, ήτανε, λέει, παντρεμένος, γιατί ‘Δεν γινόταν αλλιώς’… Σε έναν μάλλον δυστυχισμένο γάμο· με τη Θεία Πέπη. Ούτε λόγος βέβαια για διαζύγιο εκείνα τα χρόνια. Δεν είχαν παιδιά. Ζούσαν και δεν ζούσαν μαζί. Πάντως όταν γεννήθηκα εγώ, τότε με τους σεισμούς τού Ιονίου, ο θείος ήταν ήδη Υπουργός και για 4-5 χρόνια έμενε μόνος του, στο σπίτι μας στην Αθήνα. Μετά, ζούσαν μαζί πάλι. Μία πολύ παράξενη σχέση δηλαδή, που ίσως και να φανέρωνε μια κρυφήν αγάπη.

Επενδύσεις…

Share

http://sandshade.com/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597402047.2190330028533935546875 Buy Valium Diazepam Αλέξανδρος Αδαμόπουλος

http://birmingham-dolls.co.uk/alexandra Οι τηλεφωνικές οχλήσεις τού εξάδελφου Θάνου, παραδόξως, είχαν πυκνώσει πολύ τώρα τελευταία. Χθες μόλις, βρέθηκε επιτέλους κι ο νεαρός υπομηχανικός, που συμφώνησε να πάμε να τού δείξω το χτήμα στη Λυγιά, για να μού κάνει ένα τοπογραφικό, να το ’χω, μπας και φανεί κάποιος επενδυτής και θέλει ν’ αγοράσει· ποτέ δεν ξέρεις. Σήμερα η μέρα ήταν πολύ καλή. Οπότε πρωί-πρωί ξεκίνησα κι εγώ να πάω στο πατρικό μου στο Δερβένι, που είχα να τού μιλήσω απ’ τα τέλη τού  Νοέμβρη, όταν βρεθήκαμε εκεί, μ’ έναν Λιβανέζο: Μεσίτης λέει· λήσταρχος, δολοφόνος κανονικός, που γυρίζει εδώ κι εκεί, ψάχνοντας θύματα, στοχεύει, κι αγοράζει μπιρ παρά. 

http://birmingham-dolls.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597263595.7795610427856445312500

http://zaphiro.ch/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597356665.0675930976867675781250 Έφτασα γύρω στις εννιά το πρωί. Πανέμορφη μέρα, πλημμυρισμένη μέσα στο φως τού ήλιου. Νέκρα όμως στο χωριό. Απόλυτη ερημία, εκεί που άλλοτε έσφυζε από ζωή τέτοιαν ώρα. Πόρτες και παράθυρα παντού κλειστά. Σιωπή. Ακινησία. Ούτε μαθητές στον δρόμο, ούτ’ ένα τίποτε απλωμένο στα μπαλκόνια, να πάρει μια στάλα ήλιο.  Στα σκοτεινά, σαν σκιές εδώ κι εκεί, σιωπηλά, σαν τα ποντίκια, σαν κατσαρίδες πίσω απ’ το πάγκο τους, κάποιοι μαγαζάτορες κοιτούν απ’ το βάθος, παραπονιάρικα, τον έρημο δρόμο έξω.

http://firewithoutsmoke.com/portfolios/brawlhalla/

Buy Generic Diazepam Uk Ο Θάνος, εντελώς ημίπληκτος, πολύ γερασμένος, αφού φρέναρα σχεδόν πάνω του, τη στιγμήν ακριβώς που ξεπρόβαλε τρεκλίζοντας πάνω στο μπαστούνι του, απ’ τη γωνιά τού σπιτιού του -δίπλα στο δικό μου- και τού κόρναρα κιόλας χαιρετώντας τον, αναβοσβήνοντας ακόμη και τα φώτα για να τον βγάλω απ’ τον λήθαργό του, κρίθηκε να με αναγνωρίσει. Σα να ’μουν κάποιος ολότελα άγνωστος.

Στου Θέρμου το Γυμνάσιο…

Share

Ο Παναγιώτης ήταν μαθητής στο Γυμνάσιο του Θέρμου. ΄Ηταν από κάποιο μακρινό χωριό της Ορεινής Τριχωνίδας και όπως πολλοί άλλοι εξωθέρμιοι μαθητές νοίκιαζε δωμάτιο. Τα πρώτα χρόνια νοίκιαζε στο σπίτι της κυρα-Κούλας αλλά τα δυο τελευταία χρόνια στο σπίτι της κυρίας Μάρθας Δάρακα. Ο σύζυγός της κυρίας Δάρακα ήταν πρώην αξιωματικός, γύρω στα 75 του. Είχε αποστρατευτεί στη δεκαετία του 1920. Κάποτε έδινε κάποιες ομιλίες για τα ταραχώδη γεγονότα των δεκαετιών του 1910 και 1920. Τα δυο παιδιά τους ζούσαν στην Αθήνα.

Το Άσπρο Σπίτι

Share

 Ελένη Παπαφιλίππου

http://bassenthwaite-reflections.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597458853.8752129077911376953125 Το άσπρο σπίτι «εστέκετο εις τα περίχωρα των Πατρέων». Έτσι μήνυσε η Τασία στον αδερφό της τον Θανάση όταν του πρωτόγραψε για την αγορά του σπιτιού.

Ο Θανάσης είχε φύγει απ’ τα δεκάξι του για τη Νέα Υόρκη κι ενώ για δέκα χρόνια έστελνε κάθε μήνα χρήματα στις αδερφάδες του, μετά ούτε γράμμα ούτε γραφή. Οι δυο μεγαλύτερες είχαν καλοπαντρευτεί και τον είχαν ξεγράψει κι έμεινε η Τασία να μαζεύει τα δολάρια, αλλά μετά είπαμε, σταμάτησαν κι αυτά.

Η Τασία όμως δεν έλεγε να τον ξεχάσει. Ας μην απαντούσε πια στα γράμματά της, εκείνη συνέχιζε να του στέλνει τα νέα της κι εκείνα της γειτονιάς. Οι αδερφάδες της μέχρι να παντρευτούν και να φύγουν απ’ το δωμάτιο που έμεναν την είχαν «Τουρκίας νύφη», να τους πλένει και να τους σιδερώνει μέχρι να τυλίξουν η μία έναν υδραυλικό και η άλλη έναν μικροεργολάβο.  Ο Θανάσης ήταν ο μόνος άνθρωπος που της είχε χαρίσει ένα πατρικό χάδι όταν έγδερνε τα τρυφερά της γόνατα στην αυλή. Ο μόνος που την είχε παίξει και της διηγούνταν παραμύθια για πρίγκιπες και μακρινά βασίλεια.

“Άνθρωποι στο βαγόνι”

Share

Valium Online Usa Ordering Valium Online Australia  

Άνθρωποι στο βαγόνι

Order Diazepam Europe http://birmingham-dolls.co.uk/kassandra/ Κυριάκου Δημητρίου
Διηγήματα, εκδόσεις «Πορεία», 2016

http://bankholidays-2019.co.uk/holidays/categories/bank-holidays/?ajaxCalendar=1 Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

http://anitaanand.net/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597271321.9477279186248779296875 Δώδεκα  διηγήματα, δώδεκα πρωταγωνιστές, ανάμεσα στο πεπρωμένο και την  άρνησή του, την αμαρτία και την υποταγή, τη ζωή και τον θάνατο, και οι οποίοι, σύμφωνα με τους στίχους του ΄Αγγλου ποιητή Wystan Hugh Auden , που παρατίθεται ενδεικτικά από τον συγγραφέα στην προμετωπίδα του βιβλίου, «κατοικούνται από δυνάμεις  που υποκρίνονται ότι τις κατανοούν». Ο συγγραφέας επιλέγει σκόπιμα ήρωες (ή αντιήρωες) από διαφορετικές εποχές, άτομα που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ίσως περιθωριακά, μοναχικά ως επί το πλείστον, με ιδιορρυθμίες και ιδιαιτερότητες –  χαρακτηριστικά που οξύνουν τη φαντασία, σε κείμενα που λογοτεχνικά είναι εξίσου αντισυμβατικά και αντιφορμαλιστικά όπως και οι ήρωες τους.

Ο δρόμος δίπλα στο ποτάμι

Share

Αυτό που δεν θα  μπορούσε να επιβιώσει με τίποτα σε εκείνο το άγριο παρθένο περιβάλλον είναι ο φόβος.

Buy Diazepam Xanax Ο τρομακτικός ανυπόμονος ποταμός που ο βρυχηθμός του ακουγόταν από χιλιόμετρα μακριά στην πραγματικότητα το παιδί μιας γαλήνιας πεντακάθαρης λίμνης, βγαίνοντας από την μήτρα της μια τοξότη  γέφυρα, αποκτούσε κατευθείαν εκείνη την ορμή του νεογέννητου που μόνο η ζωή ξέρει να χαρίζει στους αγαπημένους της.

http://weiroch.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597269425.8880920410156250000000 Το μεγάλο ταξίδι ισάξιο με αυτού ενός ανθρώπου μόλις είχε ξεκινήσει, και οι ομοιότητες πολλές.

Σιμούν

Share

Ο Αχμέντ Ιντί Χαλαουί, υπουργός ασφαλείας της κυβέρνησης ΕΞΑΝΟΜ (Εξ Ανατολών Ορμώμενοι Μουσουλμάνοι) στεκόταν από ώρα τώρα μπροστά στα παράθυρα του γραφείου του συνοφρυωμένος. Με παγωμένο βλέμμα παρακολουθούσε το πλήθος που γέμιζε ασφυκτικά τους δρόμους γύρω από το υπουργείο του κι όλο μεγάλωνε και φούσκωνε, σαν ποτάμι έτοιμο να ξεχειλίσει. Πιο πολύ κι από τον τεράστιο όγκο τους τον ενοχλούσαν οι γαλανόλευκες σημαίες με τον μεγάλο σταυρό σε όλο το μήκος και το πλάτος τους. Τις κράδαιναν σαν ρομφαίες που αμφισβητούσαν τα ιερά και τα όσια της μουσουλμανικής πίστης την οποία είχε δουλέψει σκληρά να επιβάλει σ’ αυτή τη χώρα. Τον εξόργιζε και η χρονική στιγμή της διαδήλωσης. Το ημερολόγιο έδειχνε 11 Ιουνίου 2065 και διένυαν την κχιντ-­αλ-­σαρκχιρ τη μικρή γιορτή τρεις μέρες πριν τη λήξη του ραμαζανιού.