Το ρόδο της ειρήνης

Share

http://blogs.keshokenya.org/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597458884.5795450210571289062500 Άντρια Γαριβάλδη
Αφιέρωμα στον W.B. Yeats

Αν ο Μιχαήλ, ο ηγέτης του Πνεύματος του Θεού
Σαν ο Παράδεισος κι η Κόλαση ανταμώσουν
Σε κοίταζε από του Παραδείσου το κατώφλι
τις πράξεις του θα λησμονούσε.

http://weiroch.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597270495.5849609375000000000000 Χωρίς να συλλογίζεται άλλο πια για τους πολέμους του Θεού
Στη θεϊκή του κατοικία
Θα πήγαινε να υφάνει με τ’ αστέρια
Στεφάνι για την κεφαλή σου.

Ο Θάνατος

Share

Ordering Valium Online http://anitaanand.net/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597302345.4891119003295898437500 Άντρια Γαριβάλδη
Αφιέρωμα στον W.B. Yeats

http://blog.leedsforlearning.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597300908.0202848911285400390625 Where Can I Buy Valium In Australia  

Ούτε τρόμος ούτε ελπίδα υπάρχουν
Για ένα ζώο που πεθαίνει·
Ο άνθρωπος περιμένει το τέλος του
Τρομάζοντας κι ελπίζοντας μαζί·
Πολλές φορές ξεψύχησε,
Πολλές φορές πάλι αναστήθηκε.

Best Valium Online Ένας σπουδαίος άνθρωπος μες στην υπερηφάνεια του
Μ’ εγκληματίες αντιμέτωπος
Χλευάζει
τον τελευταίο αναστεναγμό·
Γνωρίζει το θάνατο πολύ καλά –
Ο άνθρωπος τον έφτιαξε το θάνατο.

Το ρόδο του κόσμου

Share

Buy Diazepam With Mastercard Buy 1000 Valium Online Άντρια Γαριβάλδη
Αφιέρωμα στον W.B. Yeats

Order Valium Online Cod Ποιος ονειρεύτηκε πως η ομορφιά περνά σαν όνειρο,
Για τούτα τα κόκκινα τα χείλη, μ’ όλη την πένθιμή τους περηφάνια,
Πένθιμη τόσο που κανένα νέο θαύμα δεν μπορεί να γίνει,
Ξεψύχησε η Τροία με μια ανώτερη νεκρώσιμη αναλαμπή,
Και πέθαναν του Ούσνα τα παιδιά.

Εμείς κι η εργατιά του κόσμου προσπερνούμε,
Ανάμεσα σ’ ανθρώπινες ψυχές που ταλαντεύονται κι υποχωρούν
Σαν τα χλωμά νερά στη χειμωνιάτικη ροή τους,
Κάτω απ’ τ’ αστέρια που περνούν, τον αφρό του ουρανού,
Ζει αυτή σε τούτο το μοναχικό της πρόσωπο.

Cheap Valium Online India Υποκλιθείτε, αρχάγγελοι, μες στη θαμπή σας κατοικία,
Προτού να υπάρχετε, ή να ‘χετε καρδιές που να χτυπούν,
Kατάκοπη και ευγενής αυτή παρέμενε δίπλα στο θρόνο Του,
Έφτιαξε Αυτός τον κόσμο να ‘ναι δρόμος καταπράσινος
Κάτω απ’ τα πόδια τα περιπλανώμενά της.

Ο Τροχός

Share

http://sandshade.com/shop http://bankholidays-2019.co.uk/holidays/ascension-day-2019?ajaxCalendar=1 Άντρια Γαριβάλδη
Αφιέρωμα στον W.B. Yeats

 

Buy Diazepam Glasgow Το χειμώνα ζητάμε την άνοιξη,
Την άνοιξη ζητάμε καλοκαίρι,
Κι όταν αμέτρητοι φραγμοί ηχούν
Δηλώνουν ο χειμώνας είναι  καλύτερος απ’ όλα.

Πέρα όμως απ’ αυτόν τίποτα δεν υπάρχει ωραίο
Γιατί η άνοιξη δεν έχει έρθει,
Ούτε γνωρίζουμε πως ό,τι αναστατώνει το αίμα μας
Είναι μονάχα η πεθυμιά του για τον τάφο.

T’ άσπρα πουλιά

Share

Buy Yellow Diazepam Άντρια Γαριβάλδη
Αφιέρωμα στον W.B. Yeats

Valium Purchase Θά ‘θελα νά ‘μασταν, αγαπημένη μου, άσπρα πουλιά επάνω στον αφρό της θάλασσας!
Τη φλόγα του μετεωρίτη ν’ αποφεύγαμε προτού να ξεθωριάσει και χαθεί,
Κι η φλόγα του γαλάζιου άστρου, του εσπερινού, κρεμάμενη στο χείλος τ’ ουρανού,
Έχει ξυπνήσει στις καρδιές μας, αγαπημένη μου, μια θλίψη που ίσως δε θα σβήσει.

Μια αφύπνιση έρχεται απ’ εκείνους τους ονειροπόλους,  μες στη δροσιά, το κρίνο και το ρόδο,
Ω, μην ονειρεύεσαι, αγαπημένη μου, για κείνους, τη φλόγα του μετεωρίτη που χάνεται,
Ή τη φλόγα τ’ άστρου του γαλάζιου, π’ αργεί να σμίξει με τη δροσιά που πέφτει
Γιατί θα τό’ θελα να μεταμορφωνόμασταν σ’ άσπρα πουλιά επάνω στον περιπλανώμενο αφρό: Εγώ κι εσύ!

Buy Valium Eu Την σκέψη μου σφυροκοπούν αμέτρητα νησιά, και Δαναών ακρογιαλιές πολλές,
Όπου ο Χρόνος σίγουρα θα μας ξεχνούσε, κι η λύπη δε θα μας πλησίαζε άλλο πια.
Σε λίγο μακριά απ’ το ρόδο και το κρίνο δεν θα μπορούσαμε ν’ αντέξουμε τις φλόγες.
‘Ασπρα πουλιά να είμασταν, αγαπημένη μου, επάνω στον αφρό της θάλασσας να πλέαμε!

Σοφία

Share

Buying Valium Over Internet http://blogs.keshokenya.org/wp-json/wp/v2/posts?per_page=100 Άντρια Γαριβάλδη
Αφιέρωμα στον W.B. Yeats

 

Valium Cheap Online Η αληθινή πίστη π’ ανακαλύφθηκε ήταν
Όταν βαμένη κορνίζα, αγάλματα,
Μωσαϊκό γυαλιού, τζάμι παραθυριού,
Διόρθωσαν ό,τι ειπώθηκε στραβά
Από κάποιο θρησκευόμενο χωριάτη·
Σκούπισε απ’ το πάτωμα τα πριονίδια
Κείνου του εργαζόμενου μαραγκού·
Το θαύμα έγινε εκεί όπου
Σε ύφασμα δαμασκηνό ντυμένη και σε κάθισμα
Χρυσελεφάντινο, σε πλαίσιο κέδρινο,
Η μεγαλοπρεπούσα Μήτηρ του καθότανε
Κεντώντας σε μωβ κειμήλιο

Για να ‘ναι Αυτός αριστοκρατικά ντυμένος
Στους πύργους τους λαμπρούς της Βαβυλώνας
Που η κιβωτός του Νώε ποτέ δεν έφτασε.
Του Πλούτου ο Βασιλιάς Τον στόλισε με
Αθωότητα, μα και Σοφία.
Κείνο το παρωνύμιο καλύτερα ακουγόταν
Υπόψη έχοντας ποια άγρια ηλικία παιδική
Έδιωξε απ’ το μαστάρι της Μητέρας Του τον τρόμο.

Όταν γεράσεις

Share

http://zaphiro.ch/?s=yumiaodc.cn Άντρια Γαριβάλδη
Αφιέρωμα στον W.B. Yeats

 

Όταν γεράσεις κι έχεις γκρίζα τα μαλλιά κι είσ’ όλο ύπνο,
Καθώς νυστάζεις μπρος στο τζάκι, πάρε τούτο το βιβλίο,
Διάβασε αργά και ονειρέψου τ’ απαλό το βλέμμα
Και τις βαθειές σκιές πού ‘χανε κάποτε τα μάτια σου.

Πόσοι αγάπησαν στιγμές κάθε φαιδρής σου χάρης,
Κι αγάπησαν την ομορφιά σου μ’ αγάπη ψεύτικη ή αληθινή,
Μόνο ένας όμως λάτρεψε την προσκυνήτρα σου ψυχή,
Και τ’ αλλοιωμένου σου προσώπου αγάπησε τις λύπες.

Και σκύβοντας μπροστά στα κάγκελα τα λαμπερά,
Μουρμούρισε, λίγο θλιμμένα, πώς έφυγε η Αγάπη μακριά,
Και στα βουνά περπάτησε πού ‘ταν ψηλά
Το πρόσωπό του κρύβοντας μες σ’ ένα πλήθος άστρα.

Οι άγριοι κύκνοι στο Κουλ

Share

Valium Online Sale Άντρια Γαριβάλδη
Αφιέρωμα στον W.B. Yeats
Buy Diazepam 10Mg Online  

 

Τα δέντρα είναι στην φθινοπωριάτική τους ομορφιά,
Τα μονοπάτια του δάσους στεγνά,
Κάτω απ’ το λυκόφως του Οκτώβρη το νερό
Καθρεφτίζει ένα γαλήνιο ουρανό·
Επάνω στο νερό που ανάμεσα στις πέτρες ξεχειλίζει,
Είναι εννέα-και-πενήντα κύκνοι.

Μ’ έχει αγγίξει το δέκατο-ένατο φθινόπωρο
Από τότε π’ άρχισα πρώτη φορά να λογαριάζω·
Και πριν καλά-καλά είχα τελειώσει τους είχα δει,
Απότομα ν’ ανέρχονται
Και στην τροχιά τεράστιων άτακτων κύκλων να σκορπάνε
Πάνω απ’ τις θορυβώδεις τους φτερούγες.

Έχω κοιτάξει κείνα τα θαυμάσια όντα,
Και τώρα πονάει η καρδιά μου.
Άλλαξαν όλα από τότε π’ άκουσα μέσα στο σούρουπο,
Πρώτη φορά σ’ αυτή την παραλία,
Το κτύπο των φτερούγων τους πάνω απ’ την κεφαλή μου,
Βαδίζοντας με πιο ανάλαφρο το βήμα.

Ακούραστοι ακόμη, ερωτευμένοι ο ένας με τον άλλο,
Τσαλαβουτούν μέσα στα κρύα
Φιλικά ρυάκια ή σκαρφαλώνουν στον αιθέρα.
Δε γεράσαν’ οι καρδιές τους·
Το πάθος ή η κατάκτηση, όπου κι αν πάν,
Τους συντροφεύουνε ακόμα.

Τώρα όμως πλέουν στα γαλήνια νερά,
Μυστήριοι, πανέμορφοι·
Σ’ ότι κυλάει θα χτίζουνε φωλιά,
Στην όχθη κάποιας λίμνης ή και στέρνας
Τα μάτια των ανθρώπων γοητεύοντας κι όταν μια μέρα θα ξυπνήσω πια
Να δω πως πέταξαν μακριά;