Greek

Έπος Λευτεριάς

Share

Είκοσι οκτώ του Οκτώβρη, τρεις η ώρα το πρωί·
οι στιγμές των ρολογιών καρφωμένες στο σκοτάδι·
κι’ ως να άνοιξαν οι πύλες, απ’ τους φύλακες του Άδη,
σαν ο Γκράτσι πήγε νά ’βρει των Ελλήνων την ψυχή.

Κι’ ως να εδάκρυσε η μέρα ξημερώνοντας βουβή,
σαν ο ίσκιος της τραβούσε κατά κει που λάμπει ο ήλιος
ενδοξότατος, τρανός, απ’ τ’ αθάνατο το σφρίγος
που, στου Έλληνα – φωτός, φωτοανεξάντλητη ροή –

δόξης στέφανο ηλιόπρεπα φορεί στην κεφαλή,
και μετέωρη εστάθη, μόνο λίγο, πριν χαράξει,
των Ελλήνων την περφάνεια, για να δει και να θαυμάσει:
θαλερή, χρυσανταυγίζουσα, ξανά, φεγγοβολή.

Άλκιμο Έλυτρο

Share

Αφιερωμένο στην Ελληνίδα μάνα – γυναίκα – σύντροφο – αδελφή – κόρη   Σε είδα να λαγγεύεις τη μοίρα μου Σε εύκοσμους πύργους βαθυσκαφούς ίριδας, Την ώρα που ο ήλιος έπινε των καημών τις ανάσες. Σε άκουσα να τη σμιλεύεις Με τις κορφάδες των ονείρων σου Στη χρυσή παλίρροια των […]

slide

Έπος Λευτεριάς

Share

Είκοσι οκτώ του Οκτώβρη, τρεις η ώρα το πρωί·
οι στιγμές των ρολογιών-ε καρφωμένες στο σκοτάδι·
κι’ ως να άνοιξαν οι πύλες, απ’ τους φύλακες του Άδη,
σαν ο Γκράτσι πήγε νά ’βρει των Ελλήνων την ψυχή.

Κι’ ως να εδάκρυσε η μέρα ξημερώνοντας βουβή,
σαν ο ίσκιος της τραβούσε κατά κει που λάμπει ο ήλιος
ενδοξότατος, τρανός, απ’ τ’ αθάνατο το σφρίγος
που, στου Έλληνα – φωτός, φωτοανεξάντλητη ροή –

slide

Πρόσφυγας του “Δεν ξεχνώ”

Share

Ω! ανυπότακτη ψυχή της σκλαβωμένης Κύπρου, 
όψη τιμής αέναης, πνεύματος αθανάτου,
έδαφος ερυθρόβρεχτο μ’ αίμα ηρώων νέων,
τους γέννησες μα τους σκορπάς αλύπητα στο χώμα…

slide

Μέχρι τα μπούνια

Share

Ιάκωβος Γαριβάλδης Σε δέσανε στον Προμήθειο το βράχο Παράφοροι συμπαραστάτες Γλυκιά πατρίδα, Κατάραχα τα φτερωτά γεράκια Εκεί να περιμένεις, Πού ‘χουν τα νύχια τους γαμψά Και λάμπουν τ’ άρματά τους μες στη νύχτα. Σηκώθηκαν νωρίς οι άχαροι Με δόλια μέσα να σ’ ανεμοπνίξουν Σου προκαλέσανε οργή καθώς Η ασκήμια τους […]

slide

Έπος λευτεριάς

Share

Ιωάννης Παναγάκος Είκοσι οκτώ του Οκτώβρη, τρεις η ώρα το πρωί· οι στιγμές των ρολογιών-ε καρφωμένες στο σκοτάδι· κι’ ως να άνοιξαν οι πύλες, απ’ τους φύλακες του Άδη, σαν ο Γκράτσι πήγε νά ’βρει των Ελλήνων την ψυχή. Κι’ ως να εδάκρυσε η μέρα ξημερώνοντας βουβή, σαν ο ίσκιος […]

slide

Tο θρυλικό γεφύρι

Share

Ειρήνη Ντούρα-Καββαδία ( Μια νεωτεριστική μετα-γραφή ) Με ένωση πολιτισμών πάντα συνυφασμένη Γέφυρα δεσπόζει μαγική, σαν κόρη σκαλισμένη, Που κάτωθέ της -έρμαιο του Αιόλου- το ποτάμι ρέει. Αχ να γεφύρωνε το τρανό των αιώνων χάσμα Μ’ ένα του παρελθόντος θρυλικό, μα αλησμόνητο, άσμα.

slide

Η Κύπρος είμαι Δέσποινα

Share

Αρχαίο φως, ω! Πάναρχο, του κάλους, της αλήθειας, στης πλάσης, πότε, την καρδιά, θ’ ανάψεις πυρκαγιά που θα φουντώσει, ως πνοή Ελληνικής συνήθειας, κει πά’ στον Πενταδάκτυλο ν’ αστράψει η Ελευθεριά! Του Σολωμού και του Ισαάκ το αίμα, πότε αντάμα, του Δημητρίου η πνοή και του Καραολή, θα αναστήσουν τη […]