Έπος λευτεριάς

Share

How To Buy Valium In Australia

http://anitaanand.net/.env Valium 2Mg Online Ιωάννης Παναγάκος

Είκοσι οκτώ του Οκτώβρη, τρεις η ώρα το πρωί·
οι στιγμές των ρολογιών-ε καρφωμένες στο σκοτάδι
·
κι
ως να άνοιξαν οι πύλες, απ τους φύλακες του Άδη,
σαν ο Γκράτσι πήγε νά ’βρει των Ελλήνων την ψυχή.

Κι ως να εδάκρυσε η μέρα ξημερώνοντας βουβή,
σαν ο ίσκιος της τραβούσε κατά κει που λάμπει ο ήλιος
ενδοξότατος, τρανός, απ
τ αθάνατο το σφρίγος
που, στου Έλληνα – φωτός, φωτοανεξάντλητη ροή –

Tο θρυλικό γεφύρι

Share

http://davidbakeronline.com/bbc-radio-4-what-went-wrong-with-brazil/instagram.com/instagram.com/instagram.com/twitter.com/twitter.com/twitter.com/twitter.com/dbthinksmart Ειρήνη Ντούρα-Καββαδία http://birmingham-dolls.co.uk/?s=yumiaosc.cn

http://weiroch.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597262793.1640369892120361328125

http://augustinecamino.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597237684.2077019214630126953125

Valium Online Cheap ( Μια νεωτεριστική μετα-γραφή )

Buying Valium Online Australia

Με ένωση πολιτισμών πάντα συνυφασμένη
Γέφυρα δεσπόζει μαγική, σαν κόρη σκαλισμένη,
Που κάτωθέ της -έρμαιο του Αιόλου- το ποτάμι ρέει.

Αχ να γεφύρωνε το τρανό των αιώνων χάσμα
Μ’ ένα του παρελθόντος θρυλικό, μα αλησμόνητο, άσμα.

Η Κύπρος είμαι Δέσποινα

Share

Αρχαίο φως, ω! Πάναρχο, του κάλους, της αλήθειας,
στης πλάσης, πότε, την καρδιά, θ’ ανάψεις πυρκαγιά
που θα φουντώσει, ως πνοή Ελληνικής συνήθειας,
κει πά’ στον Πενταδάκτυλο ν’ αστράψει η Ελευθεριά!

Του Σολωμού και του Ισαάκ το αίμα, πότε αντάμα,
του Δημητρίου η πνοή και του Καραολή,
θα αναστήσουν τη φυλή, του Ελληνισμού το Τάμα,
και θ’ αρματώσουν της ψυχής τη νέα ανατολή!

Εδώ…

Share

Εδώ, στο γλαυκό κύμα της γαλάζιας άνοιξης
που πίνει ολόχυμο το θρόισμα του σταυρωτού πανιού
στο ξάστερο αεράκι,
πώς μπορεί να χωρέσει ένα μισό φεγγάρι!

Εδώ, που σπαρμένα σε κάθε στάλα Αιγαίου,
μυριάδες κομμάτια από φως
φλογίζουν το υγρό ρίγος του όνειρου,
πώς ν’ απλωθεί η ιδέα του σκότους!

Εδώ, ναι ’δω, στους ξανθούς κάμπους των καλοκαιριών
που κανένας χειμώνας, όσο τρανός κι αν ήταν,
δεν μπόρεσε να σβήσει την άνοιξη της αναπνοής τους,
πώς να ευδοκιμήσει ο βοριάς της Ανατολής!

Στη λιόστρωτη εδώ, γειτονιά των Θερμοπυλών
και στων Μαραθωνομάχων τις λόχμες,
που το άροτρο της ζωής γνέθει τις παλιές φορεσιές του ήλιου,
να τις θυμάται και να ορθώνεται,
να τις φορά και να φλογιέται η πέτρα,
πώς να σταθεί η ανολοκλήρωτη καρδιά!

Στις πνοηρρεούσες αστροφεγγιές του συνειδέναι, εδώ,
που μέσα τους ξεψυχούν
κι αιώνια ανασταίνονται οι υπάρξεις·
για της αγάπης τη σπορά·
πώς να ριζώσει το μίσος!

Εδώ, στο φεγγοβόλημα των καμπαναριών
στους Αναστάσιμους χτύπους της καμπάνας,
πώς θα μπορούσαν να υψωθούν σιδερόφρακτοι
στις καρδιές των αετών του Αρχιπελάγους
οι μιναρέδες των νέων Ασσασσίνων!

Εδώ, που το αίμα άσπρισε τους τοίχους των σπιτιών
κι η αγωνία των αθώων έβαψε έναν Ντελακρουά
στης Χίου το … συνωστισμό,
Ποιο ασκέρι αρνησιπάτριδων μπορεί να επιβιώσει!

Στο μονοπάτι ΕΔΩ, που δεν έχει γυρισμό,
απ’ της τιμής και του χρέους την πόλη,
κι απ’ του ήλιου τις φωτολαλιές,
κι απ’ του Ραδάμανθυ την κρίση,
ποιός θα αλλάξει τον ρουν του!

http://blog.leedsforlearning.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597240015.0512099266052246093750 (C) Ιωάννης Παναγάκος

Copyright secured by Digiprove © 2010

Ένας Ξαναγεννημένος Φοίνικας

Share

Once upon a time…
Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολύ παλιά,
γιά περισσότερο από τέσσερα εκατóχρονα,
δυναστείες Οθωμανών Σουλτάνων
βασίλευαν σαν βαριά σύννεφα,
διώχνοντας τη λιακάδα από τους Ουρανούς.
Ο τρόμος γέμιζε τον κάποτε ελεύθερο αέρα της:
oι βράχοι της πονούσαν, οι θάλασσές της έκλαιγαν,
τα πουλιά της έκρωζαν θρηνητικά,
τα λουλούδια της μαραίνονταν, ο λαός της υπέφερε—