Χώμα μου, παρηγοριά μου

Share

Επάνω στην καρδιά μου έβαλα λίγο χώμα
Τυλιγμένο σφιχτά σ’ ένα μαντήλι.
Δίπλα στη σημαία, ακουμπιστά στην εικόνα,
Μαζί με τις φωτογραφίες των αγαπημένων
Που έμειναν πίσω.

Continue Reading →

Στο φίλο που περιμένω

Share

Πως θά ‘ρθει να με δει μού ‘πε ένας φίλος
εδώ στη μακρινή την ξενιτιά
κι αστέρωσε ο ουρανός με μιας ο οργίλος
και σκόρπισε του ωκεανού την καταχνιά.

Συθέμελα σπαρτάρισε η ψυχή μου
κι είδε τον Όλυμπο, τα Τρίκαλα, τα Γιάννενα κοντά.
Η ελπίδα μου φτερούγισε μαζί με την ευχή μου
κι ακράτητες τώρα διαβαίνουν θάλασσες, κάμπους και βουνά.

Continue Reading →

Ελθέτω Νέμεσις

Share

Όταν με νουθετούν : “Μην εκδικηθείς, άσ’ τα στο χρόνο,
γιατί η εκδίκηση στοιχίζει πιο ακριβά απ’ ό,τι έχασες,
γιατί αν μοιάσεις στον άδικο είσαι άδειος, και ανόητος
αν του γίνεις αφέντης, και άνανδρος αν τον υπηρετείς”

Continue Reading →

Στους πεσόντες

Share

Εσείς που μας χαρίσατε της λευτεριάς το δώρο,
ευγνωμοσύνης δώρο
δεχτείτε κι από μας.

Μακριά απ’ τα ξένα στέλνουμε φτωχό ένα στεφάνι,
που ήρωες δεν φτάνει
να στέψει σαν και Σας.

Continue Reading →

Η σκέψη μου

Share

Η σκέψη μου, αερικό,
στο σπίτι μου το πατρικό,
πού ‘μεινε άδειο και βουβό
εκεί ξαναγυρνάει.

Το βλέπει άψυχο, σβηστό,
αμίλητο και σκοτεινό
κι αφήνει πόνου στεναγμό
καθώς το σεργιανάει.

Continue Reading →