Australia

slide

Αφιερωμένο στην επέτειο της ανεξαρτησίας της Κύπρου

Share

ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΚΥΠΡΙΟΣ Εγώ που πλάστηκα Ανάμεσα από μια μέρα και μια νύχτα Από χυλό της γης Και καλώδια αστραπής Κι αφέθηκα γυμνός Ως μια σταγόνα φεγγαριού Σε μια ξανθή φωλίτσα στη μεσόγειο.

slide

Ο Πύργος

Share

Άντρια Γαριβάλδη Αφιέρωμα στον W.B. Yeats I Τι να τον κάνω αυτόν τον παραλογισμό – Ω καρδιά, ω καρδιά βασανισμένη – τούτη την καρικατούρα, Γηρατειά που έχουν επάνω μου δεθεί Σαν την ουρά ενός σκύλου; Ποτέ δεν είχα πιο Συναρπαστική, φλογερή, απίθανη Φαντασία, ούτε αυτί και μάτι Που πιότερο ανέμενε […]

slide

Έπος λευτεριάς

Share

Ιωάννης Παναγάκος Είκοσι οκτώ του Οκτώβρη, τρεις η ώρα το πρωί· οι στιγμές των ρολογιών-ε καρφωμένες στο σκοτάδι· κι’ ως να άνοιξαν οι πύλες, απ’ τους φύλακες του Άδη, σαν ο Γκράτσι πήγε νά ’βρει των Ελλήνων την ψυχή. Κι’ ως να εδάκρυσε η μέρα ξημερώνοντας βουβή, σαν ο ίσκιος […]

slide

Ονειρικό ακρογιάλι

Share

Ειρήνη Ντούρα-Καββαδία Στου νου μου πάλι βρέθηκα προχθές το ολάνθιστο και μυρωμένο Ζακυνθινό ακρογιάλι Κι ήρθες και ξάπλωσες κι εσύ, γλυκιά μου ζάλη, και μ’ άφησες να πιω γουλιές κρασί τα ολόγυμνα γαλάζια κάλλη –   θάλασσα,  μάνα κι αδερφή – έτσι όπως φύσαγε απαλά ο αγέρας του καλοκαιριού και κούναγε […]

slide

Ημερολόγιο μιας Κύπριας μάνας

Share

Άντρια Γαριβάλδη Τικ τακ τικ Απόηχοι καρδιάς γαντζωμένοι στους δείκτες του ρολογιού στον ξεβαμμένο τοίχο, θάλαμος είκοσι-έξι. Ναι, Κύπρια είμαι. Με ρωτάς πότε ήρθαμ’ εδώ; Ένα χρόνο μετά το ‘74. Μη ρωτάς το γιατί, μας ακολουθούσαν οχτροί. Είχα πέντε παιδιά, μα όλα μου ‘φυγαν, εκτός από ένα. Τώρα πια… ολόκληρος […]

slide

Δελτίο καινού

Share

Eλένη Αρτεμίου Φωτιάδου Γύρω μου οι φωνές όσο πάει και λιγοστεύουν Oι κραυγές της λύτρωσης Σιδεροδέσμιες εδώ και χρόνια Στα μπαούλα με τ’ αχρείαστα προικιά Ενός υμέναιου καταδικασμένου εν ερήμη Κανείς πια δεν εκτίθεται στην αμφισβήτηση Κανείς δεν περπατά καταμεσής του δρόμου Διαφυλάσσοντας την επανάστασή του Ανάμεσα στις νοθευμένες αρτηρίες […]

slide

Στη φευγάτη νιότη

Share

Νίκος Πιπέρης “Πυγολαμπίδες των Ονείρων” Οι μέρες μου σκόρπιες στους αγρούς και στις θάλασσες κι οι νύχτες ξημερώνουν λουφιασμένες στις αναμνήσεις μιας νιότης που βασίλεψε με τον ήλιο που έφυγε με τα χελιδόνια του Φθινοπώρου. Τα γυμνά μου πόδια σημαδεύουν το πέρασμά μου αφήνοντας πίσω τους ματωμένα χαλίκια. Με τα […]

slide

Ο κολυμβητής

Share

Ειρήνη Ντούρα-Καββαδία Ένα απέραντο πέλαγος αντιφέγγει στο βλέμμα σου, απροσπέλαστο κι ανεξιχνίαστο φουρτουνιασμένο κι αφιλόξενο σωστό του σκότους έρεβος στο αχανές του μεγάλου Ωκεανού κι ας μοιάζει εκεί απόμερο με κόλπο πράο κι ήμερο του Αργοσαρωνικού. – Ουτοπία!