Φολέγανδρος

Share

Δεν θα το δουν τα μάτια μου
εκείνο το νησί. Δεν πρόλαβα…
Με πρόφτασε ο καιρός που χάλασε,
μ΄ εμπόδισε η φουρτούνα που έπιασε.
«Απαγορεύεται ο απόπλους».

Κι αυτή η κακοκαιρία φαίνεται
πως θα κρατάει για πάντα.
Απαγορεύεται η Φολέγανδρος για μένα,
ακόμα κι αν το επιτρέψει η μπουνάτσα
να αμολήσουν τα καράβια.

Continue Reading →

Στην Απελευθέρωση της Κατερίνης

Share

Μες στα βαθιά χαράματα στις δεκαέξ’ τ’ Οκτώβρη,
ξάφνου ο Δίας ξύπνησε κι αλαφιασμένα τρέχει
στου Ολύμπου τις βουνοκορφές, στα θεϊκά λιμέρια.
Σειέται από ρίζα ο Όλυμπος και ζώνεται μ’ αντάρα.
Τ’ αγριοπούλια σκιάζονται και τα θεριά λουφάζουν.
Τρέμουν οι πέτρες του βουνού και τα φαράγγια χάσκουν
στα πόδια του βαρύγδουπου θεού που παραδέρνει,
να βγει γοργά ψηλόκορφα, να στήσει καραούλι,
να δει σαν πια λεβεντουριά τον ξύπνησ’ απ’ τον ύπνο.

Continue Reading →

Καλλονή του ακρωτηρίου

Share

Μια μέρα
Θα ‘ρθω πάλι
Να περπατήσω
Στα καλντερίμια σου.
Να με φυσήξει ο Βαρδάρης
Μέχρι το Αριστοτέλειο
Και κατεβαίνοντας από την Πόντου
Με τον αέρα κοπιαστικά στο στήθος μου
Να στρίψω αριστερά
Στο ύψος της Αιγαίου.

Continue Reading →