Share

Ρέμβη

Αφήνεις τη ρέμβη τ' ονείρου στο μαξιλάρι για να διαβάσεις ένα ποίημα σε βάθος Δίπλα το κεράκι με άρωμα βανίλιας χρωματίζει το χοντρό τετράδιο των δακρύων με κύκλους καιρών αξεπέραστων Το κάνει παραμύθι αδιάβαστο με την πονεμένη βασιλοπούλα του κοιμισμένη σε αδειανά σατέν σεντόνια
Διαβάστε περισσότερα »

To Σώμα

Άγιο σώμα ανθρώπινο... με τις ανάγκες και τα μυστικά σου. Σ’ακούω χρόνια τώρα να μιλάς, μιαν άλλη γλώσσα της σιωπής, χωρίς κανόνες και σημάδια στίξης, με μια γραμματική ανώτερη των υπερθετικών,
Διαβάστε περισσότερα »

Έπος Λευτεριάς

Είκοσι οκτώ του Οκτώβρη, τρεις η ώρα το πρωί· οι στιγμές των ρολογιών καρφωμένες στο σκοτάδι· κι’ ως να άνοιξαν οι πύλες, απ’ τους φύλακες του Άδη, σαν ο Γκράτσι πήγε νά ’βρει των Ελλήνων την ψυχή. Κι’ ως να εδάκρυσε η μέρα ξημερώνοντας βουβή, σαν ο ίσκιος της τραβούσε κατά κει που λάμπει ο ήλιος ενδοξότατος, τρανός, απ’ τ’ αθάνατο το σφρίγος που, στου Έλληνα – φωτός, φωτοανεξάντλητη ροή - δόξης στέφανο ηλιόπρεπα φορεί στην κεφαλή, και μετέωρη εστάθη, μόνο λίγο, πριν χαράξει, των Ελλήνων την περφάνεια, για να δει και να θαυμάσει: θαλερή, χρυσανταυγίζουσα, ξανά, φεγγοβολή.
Διαβάστε περισσότερα »

Φθινόπωρο

ShareΚομμάτια μουσικής έπεφταν σαν κύβοι από ζάχαρη στην πικρή κατάποση του απογεύματος. Έξω σεργιανούσε ένα φθινόπωρο ερχόμενο αργά από μελαγχολία που μας χρωστούσανε τα σύννεφα.
Διαβάστε περισσότερα »

Παρομοίωση

ShareΔυό πουλιά και ένα αστέρι Πετάνε προς το άγνωστο Κι είναι οι αντιστοιχίες της παρομοίωσης πολλές Πολλά μπορεί να πει κανείς με δυο ουσιαστικά κι ένα ρήμα Και ακόμα λιγότερα με ακόμα πιο πολλά
Διαβάστε περισσότερα »

Άννα

Άννα, δεν είναι η βροχή που σου χαράκωσε το βλέμμα, είναι που είσαι μοναχή κι αν τ’ αρνηθείς θα είναι ψέμα. Ξέρω, ξέρω το δάκρυ το καυτό άμα το δω σε μάτια ξένα. Άννα, γιατί να σου κρυφτώ, είμαι μονάχος σαν κι εσένα.
Διαβάστε περισσότερα »

Σαλαμίνας Ιερά Ναυμαχία

Ω, αοίδιμη ναυμαχία! Μνήμη αιωνία ουσίας ανόθευτης, ευδώρων στενών Σαλαμίνας. Ξεκίνημα της ιστορίας της ναυτικής, πασιφαές. Στου κόσμου τα πλάτη ο πρώτος ακήρατος χρόνος. Του κόσμου η μέγιστη νίκη· η πιο τρανή, του φωτός του ελεύθερου· στα ξύλινα τείχη… Κι απ’ της ελιάς κλωνάρι, της ιερής, τρυφερός βλαστός στης νίκης το δρόμο, να φέγγει τον οιωνό τον άσβεστο, στου Κυχρέα τα στενά ειμαρμένη· της ανδρείας, του φωτός ειμαρμένη· της ανδρείας, του κοινού των Ελλήνων.
Διαβάστε περισσότερα »

Ειμαρμένη

Εξακολουθείς να υπάρχεις μέσα μου, πλατωνικός στην εγκάρδια αγάπη θρυμμάτισμα κάθε ονείρου, στρίμωγμα της ψυχής ως ενοχή, κλείσιμο και στην έξοδο κινδύνου. Συνεχίζεις να είσαι εντός μου ως ιδέα, ως κτίσμα, ως μπιενάλε,
Διαβάστε περισσότερα »

Επτά ποιήματα της Καλλιόπης Εξάρχου

ΕΝΙΚΟΣ Δεν τελειώνεις με την Ποίηση Δεν τελειώνεις με τους Ποιητές Πάντα θα περιμένουν τον καιρό Singular You don’t come to an end with Poetry You don’t come to an end with the Poets They will always wait the weather
Διαβάστε περισσότερα »

Ραγίζει κι ὁ φλοιὸς τῆς Ἱστορίας

ShareΤὴν ὥρα τῆς ἐξέγερσης θέλεις νὰ γράψεις μὰ ἡ Μούσα εἶναι δεμένη, ξαπλωμένη στὴν κεντρικὴ πλατεία γιὰ νὰ τὴν ποδοπατήσουνε τὰ πλήθη. Ἒτσι κι ἀλλιῶς κανένας στίχος δὲ χωρᾶ τὴ δρασκελιὰ τῆς Μοίρας
Διαβάστε περισσότερα »

Εξ ευωνύμων

ShareΤο χωριό μου ειν’ ολόκληρο δικό μου, γιατί δεν έχω σπιθαμή στο μερτικό μου. Όλος ο τόπος κι όλη η γης αλλού ανήκει, μα το τοπίο είναι δικό μου, δίχως νοίκι. Γιομάτη από πίκρες και από γλύκες, ζωή μου, εσύ ήρθες ξάφνου και με βρήκες και παρόλο που δραχμή δεν σου χρωστάω, από τα βάθη της καρδιάς σ’ ευχαριστάω.
Διαβάστε περισσότερα »

Αύγουστος ...35-8-18!!

Φεύγει ο Αύγουστος, γλιστρά μες στα μελτέμια της ψυχής μου λύνει τους κάβους αρμενίζει στ' ανοιχτά. Τις λέξεις βάφει με το μωβ της θύμησής μου ένα τραγούδι αποκοιμιέται στα βαθιά!
Διαβάστε περισσότερα »

Δύο ποιήματα του Γιώργου Μαρκόπουλου

Μια μπάντα πήγαινε σε επαρχιακό παραλιακό δρόμο. Έπαιζε εμβατήρια. Ένα παιδάκι δεκατέσσερω χρονώ, με φαρδύ καπέλο και παλιά ρούχα της μουσικής που έπαιζε τρομπόνι, δεν είδε τη στροφή του δρόμου. A band on a provincial coastal road was performing march. A fourteen-year-old boy, with a wide hat and old clothes for musicians playing a trombone, didn’t see the road turn.
Διαβάστε περισσότερα »

«Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου»

ShareΟι «Στιγμές από το ρεπερτόριο του θανάτου» είναι η 5η ποιητική συλλογή του Θοδωρή Βοριά. Εκεί βρίσκονται κάποιοι από τους θανάτους που συνθέτουν τη ζωή μας. Αυτοί οι θάνατοι, οι «καθημερινοί», οι πιο επώδυνοι, συνθέτουν το ρεπερτόριο που τελειώνει με τον φυσικό μας θάνατο. Είτε αναγκαστικά είτε από επιλογή μας γράφουμε κάθε τόσο τον επίλογο σε κομμάτια της ζωής μας. Τέτοια κομμάτια της ζωής έγιναν ανιλίνες και χαϊκού στις 16 σελίδες του βιβλίου που κυκλοφόρησε ελεύθερα στο διαδίκτυο τον Σεπτέμβριο του 2018.
Διαβάστε περισσότερα »

Επτά ποιήματα του Γιώργου Δάγλα

Τόση έρημος, λες, πού πήγε; Και τώρα δυο κόκκοι άμμου σ' αυτήν την κλεψύδρα... Και τρέχεις έντρομος, μέσα στη νύχτα να ψάξεις το ποδήλατο που σου κλέψανε παιδί.
Διαβάστε περισσότερα »

Σπίτια που γέρασαν...

Μισόγερτα παράθυρα, με λευκοσκισμένα κουρτινάκια, ίσα να περνά το βλέμμα απ’τη δαντέλλα τους! Ένα χάδι ανάσας πάνω στο γιαλί κι οι μνήμες γράφονται στο κοίταγμα! Άλλες τόσες στο βούρκωμα, που αφήνει ο γερο-χρόνος στα πόμολα της φθοράς, αγκαλιά με τ’άγγιγμα των χεριών πάνω στην ύλη!
Διαβάστε περισσότερα »

Στην γιορτή σου μπαμπά!

Σου στέλνω γράμμα νοερό εκεί ψηλά που είσαι να σου μιλήσω να σου πω πόσο πολύ σ’ αγάπησα! Το ξέρω υπήρξανε στιγμές που κάκιωσα μαζί σου και ως εσύ μου θύμωνες το βλέμμα σου χαμήλωνες που σιωπηλά μιλούσε…
Διαβάστε περισσότερα »

Πατέ στρουθοκαμήλου

ShareDE PROFUNDIS Aν σου απλώσω τις πληγές μου στο χαρτί θα τις διαβάσεις; ΘΗΤΕΙΑ Σήμερα πάλι θα σκοτώσω μια μέρα. Πόσες μου μένουν;
Διαβάστε περισσότερα »

Δημόσια αναμονή

ShareΠεράσαμε το ένα τρίτο της ζωής μας σε αίθουσες δημόσιας αναμονής κοιτάζοντας τα παπούτσια του μπροστινού μας κλωτσώντας το μέλλον μας σε θυρίδες δίχως φως Το άλλο τρίτο σε λάθος ανθρώπους το ξοδέψαμε σε συναισθήματα δίχως αξία και σε φιλίες χωρίς αντίκρισμα κανένα
Διαβάστε περισσότερα »

Επίκαιρα...

Μέσα απ' τις στάχτες - Φοίνικας θ' αναστηθεί - η Ρωμιοσύνη! Απ' τα πιστεύω των ενδόξων προγόνων μην ξεστρατίσεις!
Διαβάστε περισσότερα »

Κείνο το πρωινό

ShareΔεν ξεχνώ την ώρα που έσχισε το μαντάτο Το θλιβερό εκείνο πρωινό Κραυγή οργής για πραξικόπημα Παύση ατέρμονη Σε τούτη τη γη τη ματωμένη
Διαβάστε περισσότερα »

Σ' ένα φτωχό χαρτί

Πώς να χωρέσει ο στεναγμός σε ξύλινο μολύβι, όλο το μπλε της θάλασσας σ'ένα φτωχό χαρτί. Πώς να πιαστεί το βλέμμα σου μες στο μαβί του ήλιου και ν'ακουστεί βαθιά φωνή στου αγέρα τη ριπή.
Διαβάστε περισσότερα »

Κλειδιά στο τραπέζι

έτσι μεγαλώσαμε μέρες βουτηγμένες προσμονές σε κουταλάκια του γλυκού βανίλια υποβρύχιο ραδιοφώνου παράσιτα αφιερώσεις σε όνειρα πειρατικά ρητορείες, ψευτοπολιτική δήθεν αριστεροί, δήθεν σωσίες δήθεν φιλοπάτριδες ή ορθολογιστές
Διαβάστε περισσότερα »

Ψάχνω

Σαν κυνικός φιλόσοφος ψάχνω μ’ ένα λυχνάρι να βρω πράγματα ανύπαρκτα, αλλά, πού τέτοια χάρη! Ψάχνω να βρω ένα άνθρωπο που άνθρωπος να είναι. Ψάχνω να βρω έναν τρανό, θηρίο να μην είναι. Ψάχνω να βρω έναν άρχοντα Θεό μέσα του να ’χει.
Διαβάστε περισσότερα »

"Αγαπάτε αλλήλους!…"

Κυρίες και Κύριοι, εξομολογούμαι το κρίμα μου. Σας δηλώνω επισήμως ότι αμάρτησα. Παρερμήνευσα την εντολή Του. Και Τον παράκουσα… Κυρίες και Κύριοι, απολογούμαι ενώπιόν σας. Θέτω τον εαυτό μου υπό την κρίση σας. «Αγαπάτε…αλλήλους», Εκείνος είχε πει. Και δεν το τήρησα.
Διαβάστε περισσότερα »

Older Entries »

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *