Share

Εν μέσω της λαίλαπας μιας πανδημίας και των δυσκολιών που επιφέρει αυτή στον κόσμο μας, ήταν αναπόφευκτο να κάνει την εμφάνισή της και μια ασήμαντη απογοήτευση. Μια απογοήτευση τόσο μικρή όσο και οι εκατό σελίδες της Διασπορικής Λογοτεχνικής Στοάς. Μια απογοήτευση τόσο μεγάλη όσο και τα δώδεκα χρόνια της προσφοράς στο λογοτεχνικό κοινό τριών γλωσσών, πέραν των εβδομήντα δημιουργών, πέραν των 1500 έργων, πέραν των 3000 μηνυμάτων, πέραν των δεκάδων εκδόσεων λογοτεχνικών περιοδικών.

Αυτή ήταν μια προσφορά στο δημιουργό από την ομογένεια, μερικώς ίσως αξιόλογη εφόσον όλοι αυτοί που επωφελήθηκαν από την επικοινωνία και τις προσφορές της ιστοσελίδας δεν χρεώθηκαν ούτε δραχμή για ν’ αποκομίσουν το μικρό και ασήμαντο όφελος που αποκόμισαν. Ήταν εξ’ αρχής το σκεπτικό της σελίδας να μην χρεώνει τα μέλη, να προσφέρει πεντακάθαρο, ανόθευτο, δίχως διαφημίσεις και φτιασίδια βήμα στους τεχνίτες της τέχνης, με στόχο την ποιότητα όχι την ποσότητα, με στόχο την ανταλλαγή ατόφιων δημιουργιών και απόψεων.

Η Διασπορική θέλει να πιστεύει ότι ως ένα σημείο το κατάφερε, αν διαβάσει κανείς τα μηνύματα που αναρτήθηκαν από το αναγνωστικό κοινό. Θέλει να πιστεύει ότι δεν ήταν εντελώς αποκαρδιωτική η προσπάθεια και ότι προσέφερε στο λογοτεχνικό κοινό το κατά δύναμη, παρ’ όλα τα έξοδα, παρ’ όλες τις συνθήκες συνεχών κυβερνοεπιθέσεων και ιών που έκαναν το έργο συντήρησης ακόμη δυσκολότερο.

Όλα αυτά τα χρόνια, όταν τη Διασπορική τη στενοχώρησαν το άντεξε, όταν της επιτέθηκαν το αντιμετώπισε, όταν της θύμωσαν το προσπέρασε, όταν την εγκατέλειψαν βρήκε δύναμη να συνεχίσει, όταν της υποσχέθηκαν και δεν πραγματοποίησαν την υπόσχεσή τους το ξέχασε, την απογοήτευση όμως δεν κατάφερε να την προσπεράσει.

Η απογοήτευση ήρθε αναπάντεχη καθώς η Διασπορική ανέβαινε το δικό της Γολγοθά. Για αρκετό καιρό άντεξε, ήρθε όμως ξαφνικά και η χαριστική βολή. Όταν η Διασπορική ζήτησε από τα μέλη της ένα ελάχιστο φόρο τιμής με τη συμμετοχή τους σε ψηφιακή παρουσίαση κάποιων βιβλίων στις 28 Μαρτίου 2021, όλοι αυτοί με τους οποίους συνεργάστηκε τόσα χρόνια της γύρισαν την πλάτη. Βρήκαν ο καθένας κι από μια δικαιολογία και την ξέχασαν όταν τους ζήτησε να τη στηρίξουν.

Έτσι, βρέθηκε ξαφνικά το αγκάθινο στεφάνι μπηγμένο βαθιά στο μέτωπό της. Κι ήταν το αίμα που έτρεχε άφθονο στις παρειές της, που σύντομα στέρεψε. Τα πόδια της πια δεν τη βαστούσαν, οι σπόνδυλοι είχαν καταστραφεί ανεπανόρθωτα. Όλοι αυτοί που την γνώρισαν την εγκατέλειψαν τη στιγμή που τους χρειάστηκε.  Ναι, δεν βρέθηκε ούτε ένας… να την πιάσει από το χέρι και να της πει “είναι όλα εντάξει”.

Παρ’ όλα αυτά όμως ευχαριστεί εκείνους όσους την επισκέφτηκαν μέσα στα χρόνια, και μόνον αυτούς. Μην έρχεστε εδώ, δεν υπάρχει τίποτα πλέον εδώ…

Αγαπημένη μου Διασπορική Στοά,
Το θυμό τον προσπεράσαμε μαζί, την αδικία τη διορθώσαμε, την επίθεση την αντιμετωπίσαμε και την πολεμήσαμε, την απογοήτευση όμως δεν την ξεχνάμε. Για το μάθημα ζωής ευχαριστούμε… όσους βάλαμε στην καρδιά ξεφτυλίστηκαν στα μάτια μας. Ξέρεις γιατί; Επειδή νομίσαμε πως όλ’ αυτά που κάναμε για τους άλλους θα έκαναν κι εκείνοι το ένα εκατοστό για μας.

Η Διασπορική ξεψύχησε. Δεν υπάρχει πλέον. Ένα κουφάρι δεν αξίζει τίποτα. Σε λίγο και αυτό θα γίνει σκόνη και ανάμνηση. Χάρηκε όσο κράτησε η γνωριμία και αυτή δεν κράτησε πολύ.

Ιάκωβος Γαριβάλδης
Μάρτιος 2021 –
κάποιος υπάρχει γιατί υπάρχουμε…

 

 

Leave a comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *