Ο έρωτας μιας πένας…

Share

Ψιθύριζε η πένα στο χαρτί…
-“Όταν σ’αγγίζω πώς ριγώ…
πώς στάζει αίμα κι ανθό, σφυγμός, η συλλαβή μου…
πώς αγρυπνούν τα γράμματα προσμένοντας
την όλβια φορεσιά σου και στο κορμί σου όταν βρεθώ,
το άψυχό μου σώμα παίρνει ανάσα, στεναγμό,
βουή και σπαραγμό η μέσα καταιγίδα;

Continue Reading →

Μάης κι ο έρωτας παντού…

Share

Πήρα τα σύνεργα της εφηβίας …
έξω θερίζει η Άνοιξη!
Μέσα βογγάει ο Έρωτας, ο πλάνος,
των παραμυθιών και των αισθήσεων,
του πνεύματος ο άσαρκος και της αλληγορίας.
Έρως παντού, στ’ακρόποδα της μέλισσας,
στην μπάντα των πουλιών,
στη γοητεία των ανέμων….

Continue Reading →

Ταχύτητα φωτός

Share

Όταν δυο πλάσματα αισθανθούν μια έλξη αμοιβαία
κάποια στιγμή θα οδηγηθούν σε μια πορεία μοιραία
και από τότε είναι κοινός γι’ αυτούς ο χωροχρόνος
κι όταν δεν βρίσκονται μαζί θα τους ματώνει ο πόνος.

Continue Reading →

Για σένα

Share

Ανθοχρωματισμένη μου
και γλυκοβλεφαρούσα,
χρυσοαναθρεμμένη μου
και χαμηλοβλεπούσα.

Γιατί ψυχοζαλίζεσαι
και γκριζοταξιδεύεις;
γιατί συννεφοκρύβεσαι
και παραπονοπαίζεις;

Continue Reading →

Μεγεθύνσεις ενός παρελθόντος

Share

To δωμάτιο μικρό, μικρότερο απ’ ό,τι συνήθως. Λες και χαμήλωνε το ταβάνι απειλητικά πάνω απ’ την ανήσυχη σκέψη του. Σηκώθηκε απ΄το κρεβάτι όμοια με παιδί που ξυπνά αλαφιασμένο από όνειρο κακό. Γύρω του σκορπισμένα άδεια τενεκεδάκια μπίρας, πρόβαλλαν σαν μικρό ναρκοπέδιο στον ασταθή βηματισμό του. Ξανακάθισε βαρύς στο στενό, γυμνό από σεντόνια κρεβάτι. Απέναντί του το ψυγείο με την πόρτα ορθάνοιχτη, άδειο κι αυτό, προκαλούσε την πείνα και τη δίψα του.
΄Εψαξε νευρικά στις τσέπες του παντελονιού του. Δυο τρία τσαλακωμένα χαρτομάντιλα κι ένας σπασμένος αναπτήρας όλη κι όλη η συγκομιδή του.

Continue Reading →

Ο έρωτάς μου η θάλασσα, η φύση και εγώ

Share

Ο έρωτάς μου η θάλασσα και εγώ
Ο έρωτάς μου τα κύματα και εγώ
Ο έρωτάς μου οι βροντές και αστραπές και εγώ
Ο έρωτάς μου η βροχή, το χαλάζι, το χιόνι,
το θρόισμα των φύλλων,

Continue Reading →

Ecce Homo! (Ίδε ο Άνθρωπος!)

Share

Moυ ’παν πως ο θεός μας γέλασε!
Μου ’παν πως στην ψυχή μας έμεινε
άδειος παλμός.
Στα ασημένια χέρια μαράθηκαν
τ’ αμάραντα λουλούδια
και μαδήσαν οι πασχαλιές του έρωτα.

Continue Reading →

«Εκτρωτική» αγάπη

Share

Ευαγγελία-Αγγελική Πεχλιβανίδου -Δεν πειράζει, μου ’λεγες! Και κλάδευα τους τρυφερούς βλαστούς της ομορφιάς. Άπλωνα της ηδονής μου τα πλοκάμια κι…

Continue Reading →