Πού ήσουν…

Share

Πού ήσουν τις ημέρες που μ’ έπνιγε το δίκιο;
Πού ήσουν όταν χρειάσθηκα την αλήθεια σου
για να οχυρωθώ πίσω απ’ αυτήν;
Μάταια περίμενα
–δίχως την ανάγκη να φτιάχνω άτολμα ψέματα–
απάντηση στα αναπάντητα μηνύματά μου…
Μόνο για να κρύψω την αφέλεια της άσκοπης επιμονής μου…
Αλήθεια, πού ήσουν;

Continue Reading →

Εξομολόγηση μπροστά σε μια άδεια σελίδα…

Share

Κάθε φορά που σ’ έχω μπροστά μου, άδεια, λευκή, ανέγγιχτη, παιδεύω τη σκέψη μου ν’ απλώσει επάνω σου τα ίχνη της και η κάθε μου λέξη τη σκιά της. Επάνω σου έμαθα να ξεδιπλώνω πτυχές του εαυτού μου, χωρίς υποκρισία. Να καταθέτω την ψυχή μου, χωρίς τσιγκουνιά. Ν’ αφήνω κάθε μου ευαισθησία να γίνεται φύλλο και φτερό, δίχως ντροπή. Στον αργαλειό της μνήμης υφαίνω το χρόνο με τη νοσταλγία. Αναπολώ το παρελθόν που χάθηκε κι επαναφέρω τις αναμνήσεις στο τώρα.

Continue Reading →

Το Κράτος είμαι Εγώ κι Εσύ κι Αυτός κι Εκείνος!!!!!

Share

(Υπάρχει  Δημοκρατία;) Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου Το Κράτος είμαι Εγώ (L’État, c’est moi), είπε ο Λουδοβίκος ο ΙΔ΄ αυταρχικά. Και…

Continue Reading →