Ώρες Πικρές

Share

Να θες τόσα να πεις και να μη λες
γιατί, απόκριση δεν πρόκειται να πάρεις,
λες και μόνος σ’ έρημο νησί υπάρχεις,
ενώ γύρω σου χιλιάδες κτυπούν καρδιές,
κι ασήκωτο φορτίο να σηκώνεις τους καημούς
μες τη νύχτα, δίχως αποκούμπι
κι η σκέψη να καλπάζει χωρίς σταματημό
σ απέραντους δρόμους, σε ώρες γαλήνης.

Δρόμοι γεμάτοι όνειρα -χιλιάδες αναμνήσεις-
πίκρας, χαράς, και στεναγμοί αμέτρητοι
για ώρες που χάθηκαν στο διάβα του χρόνου.

Continue Reading →

Ανάμνηση

Share

Τούτο το δείλι το στυφό
π’ απάνεμα τα κύματα φιλούνε τ’ ακρογιάλι,
την ώρα που ’σκυψε ο ήλιος ντροπαλά
της γης τα χρυσοχρώματα ν’ ανάψει,
μιλούν του ρολογιού τα καρδιοχτύπια αργοσαλέυοντας.

Έφυγες έναν δειλινό
μιας ανθισμένης Κυριακής,
μαραζωμένο γιασεμί,
που στο καντήλι της χαράς
το λάδι είχε στερέψει.

Έφυγες σιωπηλά με τη βροχή,
ανύποπτα, καθώς το δάκρυ σου, αδύναμο,
για ύστερη φορά δρόσιζε την καρδιά.

Continue Reading →