Στο κατώφλι του αύριο

Share

Όλο και λιγοστεύουν οι μέρες του χειμώνα
κι η αναμονή της άνοιξης γίνεται όλο και πιο έντονη.
Η βροχή πρασίνισε τον κάμπο της ψυχής
κι ο ήλιος πήρε θέση πίσω απ’ τα χείλη τ’ ουρανού.

Eμείς, σαν πεταλούδες πετάμε από γειτονιά σε γειτονιά
κουβαλώντας την ουσία της γονιμότητας.

Continue Reading →

Αύριο… (12-02-2012, 2.00” ώρα Ελλάδος)

Share

Αύριο θα ξημερώσει μια άλλη γεωγραφική απεικόνιση της ζωής μας.
Αύριο τα μάτια μας δε θα βλέπουν ίσια
Θα έχει χαθεί ο ορίζοντας.
Αύριο θα αποθηκεύσουμε τα φτερά μας σ’ ένα μπαούλο του παρελθόντοςφυλάσσοντας το κλειδί από τους “βάρβαρους καιρούς”

Continue Reading →

Περιμένοντας για το αύριο

Share

Ότι κι αν να πούμε το κακό έγινε πριν τόσα χρόνια!

Ότι και να πούμε
το πρωτοβρόχι εξακολουθεί να πέφτει αβέβαιο για τον προορισμό του,
σ’ ένα κήπο που ποδοπατήθηκε άγρια
και σφραγίστηκε με τ’ αχνάρια ξενικών επισκέψεων.

Ότι και να πούμε
το δέντρο ακόμα περιμένει στην πλατεία να ποτιστεί απ’ το χέρι το δικό μας.

Continue Reading →

Λίγο μετά την πρώτη γεύση ραδιενέργειας

Share

..Ασφόδελοι και καρπωμένα κυπαρίσσια
φυτρώνουν και πληθαίνουν, περιζώνουν
το μέλλον, τον αέρα και τη μήτρα
Κι ο Τοκετός λαβώνεται ανελέητα
ακόμη μια φορά, απ’ την εμπάθεια της Ζωής
κι απ’ τη γαμήλια τελετή της κόλασης.

Continue Reading →