Ο επιτάφιος και ο επί πόλεως θρήνος…

Share

Το έχουμε όλοι μας περί πολλού το Πάσχα των Ελλήνων. Δικαίως άλλωστε· γιατί όχι; Είναι και αυτό -ή μάλλον είναι κατ’ εξοχήν- μια νεοελληνική αποκλειστικότητα, μια εντελώς δική μας πατέντα, όπου δίνεται μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία· -ευκαιρία διαρκείας· σε πολλά επεισόδια και μάλιστα με πλήρη τηλεοπτική κάλυψη- να συνυπάρξουν Ανατολή και Δύση. Να συνευρεθούν· ανοιχτά και εντελώς ανερυθρίαστα, ακόμη και στις πλατείες των χωριών, η Εκκλησία και το Κράτος. Δίνεται η ευκαιρία, ανώτατοι εκκλησιαστικοί λειτουργοί να πάνε χέρι-χέρι με το πολιτικό προσωπικό τού τόπου. Η ‘σοβαρή’ δυτική κλασική μουσική να συνηχήσει για μια βδομάδα -κάπως σαν τιμωρία- μαζί με βυζαντινούς ύμνους. Κι ακόμα· η νηστεία, η ειρηνική λιτότης -η υγιεινή διατροφή έστω- να δώσει τη σκυτάλη στα πλέον αιμοσταγή απωθημένα και τις χειρότερες χοληστεροειδείς υπερβολές. Και βέβαια -χωρίς ίχνος αστεϊσμού- το κατά τη γνώμη μου κυριότερο: Δίνεται η ευκαιρία να γίνουν πιο καθημερινές, πιο φανερές στον καθένα· η ανώτερη, εσώτερη, βαθύτερη, ουσιαστικότερη υποτίθεται Μεταφυσική έκφραση της Ορθόδοξης εκκλησίας απ’ τη μια μεριά, κι απ’ την άλλη· η επίσημη, καθημερινή Πολιτική πρακτική ενός σύγχρονου πολιτισμένου Δυτικού Κράτους της Ε.Ε, απ’ τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο πολίτη: Εξαιρετικά ενδιαφέρον μείγμα, αν το κοιτάξει κανείς προσεχτικά και νηφάλια· χωρίς παρωπίδες.

Continue Reading →

Άρωμα Ελλάδας

Share

Όπου κι αν το βλέμμα μου στην πολύπαθη γη μου απλώσω, μου μιλούν τα ιερά
των πραγμάτων τα ρήματα διαταγμένα σε βάθος γαλάζιων αιώνων.
Κι αν σιωπή με κερνούν των ανέμων οι σύγχρονοι γόνοι,
σαν ο νους πιθυμά ν’ αρμενίσει στα βάθη ολοφώτιστος
ξεναγός τον προσμένει των μνημείων ο Άχραντος Λόγος
και οι πάνδροσοι πόθοι της μνήμης
στο λιθάρι το διάφανο στο κροντήρι του πόντου
που η σιωπή κελαηδά με στεντόρεια αλήθεια
τ’ Αχιλλέα το όνειρο, του Ηρακλή, του Θησέα τη δόξα
της Αθήνας, της Σπάρτης και τ’ Αλέξανδρου εκείνο το μέγιστο βήμα
που τον ήλιο εγχάραξε στην καρδιά και στο σπέρμα της γης.

Continue Reading →

Όταν ο Θεός μοίραζε τον κόσμο…

Share

Όταν ο Θεός μοίραζε τον κόσμο, είπε σε όλους τους λαούς που είχε φτιάξει να περάσουν μέσα στη βδομάδα να διαλέξουν μια χώρα να κατοικήσουν.
“Δέχομαι μέχρι το Σάββατο” τους ξεκαθάρισε. “Την Κυριακή θα ξεκουράζομαι”.
Δευτέρα πρωί έτρεξαν και στήθηκαν στην ουρά οι Γερμανοί. Την πρώτη μέρα της προθεσμίας. Κι έτσι τους έδωσε μια ωραία και μεγάλη χώρα στην καρδιά της Ευρώπης.

Continue Reading →

Βότσαλα Ελλάδας

Share

Άχρονα βότσαλα στην αγκαλιά
της θάλασσας Ελλάδας.
Πέτρες σμιλευμένες στο λίκνισμα
απ’ των κυμάτων το χάδι.
Ρόγες που θήλασαν το ηλιόγαλο,
την τρικυμία και τη γαλανή ειρήνη.
Κομπολόι από χάντρες – χορδές σιωπής
και δύναμης
παραδομένες στ’ απαλό το χάδι της αλμύρας

Continue Reading →

Το Κράτος είμαι Εγώ κι Εσύ κι Αυτός κι Εκείνος!!!!!

Share

(Υπάρχει  Δημοκρατία;) Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου Το Κράτος είμαι Εγώ (L’État, c’est moi), είπε ο Λουδοβίκος ο ΙΔ΄ αυταρχικά. Και…

Continue Reading →

Τα “θα” που έμαθα

Share

Εγώ έμαθα να γράφω λέξεις. Για να σε συναντήσω.

Εγώ έμαθα να μετράω το χρόνο. Για να σε γνωρίσω.
Εγώ έμαθα ν ΄αγαπάω τον κόσμο . Για να σε αγαπήσω.
Εγώ έμαθα να ερωτεύομαι τη ζωή. Για να σε ερωτευτώ.

Εγώ θα σε συναντήσω, θα σε γνωρίσω, θα σε αγαπήσω, θα σ’ ερωτευθώ.
Για να’ ρθει η αγρύπνια μιας νυχτιάς αλλόκοτης, που δεν θα ξημερώνει, λες!
Και τότε θα είναι η πρώτη της Άνοιξης και δυό χιλιάδες εκατό, μείον ογδόντα οχτώ
του Καιρού και κάτι ώρες ακριβώς, όταν θα μετράω τα δευτερόλεπτα, ιλιγγιωδώς
να συνωστίζονται σε πολιορκία των σκέψεων, για να μου αποτρέψουν το χάραμα.

Continue Reading →

Κατανυκτικό

Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου Γενιές ευλογημένες των Ελλήνων Άγιοι Αντρειωμένοι, Αγία Νιά, Άγιε Γέροντα, Αγία Γριούλα, Άγιο Μωρό. Σεις οι…

Continue Reading →

στα μαρμαρένια αλώνια (στοχασμοί)

Share

                            Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου Μας χρησιμοποιούν και νιώθουμε ασήμαντοι Γινόμαστε μικροί και αδύναμοι όταν μας περιπαίζουν Συρρικνώνουν το εγώ…

Continue Reading →

Η ναυμαχία της Σαλαμίνας (φόρος τιμής για την επέτειο)

Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου Άλλοι περήφανοι σαν αετοί κινούνε για τις ψηλές, μεγάλες κορυφές τιμώντας της ζωής τους την πορεία…

Continue Reading →