Δε θέλω πια σκιές

Share

Valium Online Sale Buy Cheap Generic Valium Online Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Valium Online Visa Ένα στεφάνι κισσός σκαρφάλωσε
στο φεγγάρι
Κι έπλεξε ολόγυρα σκιές
στις παρηγόριες πού ’στελνε
στα μοσχορόδα μου
που ρόζιζαν στα πλούσια κλαριά
της ουτοπίας.

Χαμένος Μάης

Share

http://zaphiro.ch/2019/05/ Ιάκωβος Γαριβάλδης

Σαν την Πρωτομαγιά που πέρασε
ο ερχομός σου μια χαμένη προσμονή
που δεν τη μπάσαμε στο σπιτικό.

Cheap Valium Κι αυτός ο Μάης, τώρα που ήρθε
μας βρήκε στο κατώφλι γεμάτους τύψεις,
φαίνεται κάτι θα περιμέναμε.

Ορίζοντας την Ευτυχία

Share

Buy Diazepam Us Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Buy Valium India Είναι …
Ο στίχος  μιας αγάπης
Το βλέμμα  ενός  έρωτα
Το κελάρυσμα ενός παιδιού
Το ποίημα ενός  φεγγαριού
Το φιλί μιας ξελογιάστρας  μέρας
Οι καθημερινές μικρές νίκες
Μελλοθάνατης ζωής
Κι είναι…

Το μυστικό της ευτυχίας

Share

«Αργία, μήτηρ πάσης κακίας»

http://sandshade.com/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597351395.8491001129150390625000 Του Δημήτρη Καραλή

Βλέποντας κάποτε ο ρώσος συγγραφέας Λέο Τολστόι, στον πρωινό του περίπατο, ένα καυκάσιο γεωργό να οργώνει το χτήμα του τραγουδώντας, κοντοστάθηκε λιγάκι να τον ρωτήσει από περιέργεια. «Πατριώτη…………….» λέει, «εάν ήξερες σίγουρα ότι θα πέθαινες απόψε, τι θα ‘κανες την υπόλοιπη μέρα;» «Α……… θα συνέχιζα το όργωμα μέχρι το σούρουπο», του απάντησε κεφάτα. «Για κοίτα ευτυχία……………!» μουρμούρισε ο Τολστόι, «τόσο πολύ αγαπά τη δουλειά του, π’ ακόμα και το θάνατο όταν πλησιάζει δεν φοβάται!»

http://birmingham-dolls.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597250593.9032299518585205078125

Ιφιγένεια

Share

Valium Online Uk Review Στη σκέψη μου έρχεται συχνά μια κοπέλα που γνώρισα πριν πολλά χρόνια σε ένα προάστιο της Μελβούρνης, στα νότια του ποταμού Γιάρρα. Τί να γίνεται άραγε; Βρήκε τελικά την ευτυχία;

http://blog.leedsforlearning.co.uk/karachi-dating-chat-rooms Τη λέγανε Ιφιγένεια και είχε δυό παιδάκια, την Ειρήνη και τον Άρη που πήγαιναν στο Δημοτικό σχολείο της περιοχής.

http://firewithoutsmoke.com/portfolios/gran-turismo-sport-cars-tracks/ Είχε τελειώσει τα ψώνια της στη κοντινή αγορά και ήρθε στο σχολείο πιό νωρίς απ’ ότι συνήθιζε. Καθόταν μόνη σε ένα παγκάκι στην αυλή του σχολείου και περίμενε τα παιδιά της να σχολάσουν. Το απλανές της βλέμμα ήταν στραμμένο προς τον ουρανό και στο πρόσωπο της είχε ένα θλιμμένο ύφος, σαν κάτι να τη βασάνιζε. Φαινόταν να βρίσκεται πολύ μακριά από την ασφαλτοστρωμένη αυλή του σχολείου με τον ψηλό, σιδερένιο φράχτη.