Tag: θάλασσα

Στη ρίμα του Αιγαίου

Share

Ψίθυρος πρωινός, οι ακρογιαλιές,
λέξεις που απλώθηκαν στο μπλε,
σαν παραμύθια!
Κορμιά σμιλεύτηκαν νησιά,
στην αύρα του νερού,
μίλησαν την ελληνική φωνή

Η Γοργόνα

Share

Μια γοργόνα λιάζεται
Στον βράχο, στην ακτή,
Με τα ξανθά μαλλιά
Λυτά να ανεμίζουν

Να ξημερώσει βιάζεται
στου γαλανού τα βάθη να κρυφτεί
μην της πάρουν τη λαλιά
οι άνεμοι που ορίζουν
τις ζωές των αστεριών,
των νεράιδων, των νυμφών.

Απόμακρα

Share

Στέκεσαι θάλασσα απέναντί μου
στου ανοιχτού παραθύρου το φόντο.
Πότε θα’ ρθεις , με ρωτάς, Κωνσταντή μου
να ξανοιχτούμε παρέα στον Πόντο;

Στέλνεις αδιάκοπα κάτασπρα πλοία,
λάγνες σειρήνες στο παράθυρό μου.
Κρύβομαι πίσ’ απ’ ωραία βιβλία
και αντιστέκομαι στο οχυρό μου.

slide

Μια θάλασσα ίδια με θύμηση

Share

Κάθεται αγνάντια στη θάλασσα. Και αφουγκράζεται τον ερχομό της ως τις άκρες των ποδιών του. Έτσι όπως τότε που ήτανε παιδί και βούλιαζε στο χρυσό όνειρο της Αμμοχώστου. Τότε μιλούσε με τη θάλασσα μια άλλη γλώσσα, παιδική. Της έλεγε για τα όνειρά του κι εκείνη άκουγε ήρεμη σαν λάδι τα φτερουγίσματα των λόγων του. Κάποτε απαντούσε με ένα παφλασμό μικρού κύματος, έτσι καθώς έσκαγε επάνω στην ψιλή την άμμο.

slide

L’ Albatros

Share

Συχνά, για να διασκεδάσουν, οι άνθρωποι του πλοίου
Πιάνουν τα albatros, πελώρια πουλιά των θαλασσών,
Που ακολουθούν απαθείς συνοδοί του ταξιδιού
Το πλεούμενο καράβι στις πικρές αβύσσους.

Τώρα καθισμένοι πάνω στα σανίδια,
Αυτοί οι βασιλιάδες τ’ ουρανού, αδέξιοι και ντροπαλοί
Αφήνουν αξιολύπητα τα μεγάλα τους άσπρα φτερά
Σαν τα κουπιά, να είναι ριγμένα πλάι τους.

slide

Αιχμή

Share

Οι αργοτέλευτοι, του Αυγούστου,
οι φρουροί
πλωτοί κι ολόφωτοι
-σα να πηγαίνουν σε γιορτή-
με μπαϊράκια, και κάποτε έναν
κόμπο γόρδιο γερά απ’ το κατάρτι,
μας προσδοκούν
στο τέλειωμα μιας εποχής,

slide

Ο έρωτάς μου η θάλασσα, η φύση και εγώ

Share

Ο έρωτάς μου η θάλασσα και εγώ
Ο έρωτάς μου τα κύματα και εγώ
Ο έρωτάς μου οι βροντές και αστραπές και εγώ
Ο έρωτάς μου η βροχή, το χαλάζι, το χιόνι,
το θρόισμα των φύλλων,

slide

Θαλασσογραφία

Share

Αν έμοιαζα λιγάκι του πελάγου
τι όμορφα που θα ‘πλεε η ζωή μου!

Θα χόρευα πίσω και μπρος,
εμπρός και πίσω
κι ίσως με σταματούσε μοναχά
το σήμαντρο κάποιου απάτητου καμπαναριού