Έποικοι

Share

Buy Diazepam 10Mg Uk Buy Diazepam 10Mg Online Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

(Από το βιβλίο της συγγραφέα “Από την ψυχή μου στην Κύπρο”)

Πατούν στη δική μας ιστορία
Ειρωνικά.
Δε νιώθουν γαλήνη ειρηνική
Στ’ αντίκρισμα των εκκλησιών.
Το παρελθόν δεν ποτίζει τις φλέβες τους
Και τις ψυχές τους.
Δε ριγούν και δε λυγούν
Στους τάφους των γονιών μας.
Αδιάφοροι στους τοίχους που κιτρίνισαν
Και στις αυλές που δε μοσχοβολούνε πια ασβέστη.
Αρπακτικοί στις «πέτρες» της Ελλάδας Ιστορίας
-πνοές μυροβολιάς πολιτισμού-.
Ατάλαντοι, τυχάρπαστοι ηθοποιοί
Στο θίασο «Μπουλούκι καιροσκόπων»

Σαν Πηνελόπη

Share

Valium Online Uk Review http://bankholidays-2019.co.uk/holidays/mothering-sunday-2019/?ajaxCalendar=1 Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

http://vincenttechblog.com/robots.txt

Xρόνια κοιτάω τον ορίζοντα
Με τα μικρά, μεγάλα μου ερωτηματικά
Μα εκείνος δε μιλάει, δεν ανοίγεται
Μου στέλνει πάντα μια φουρτουνιασμένη θάλασσα
Mιαν οργισμένη Σαλαμίνα
Με τα αγάλματά της όρθια
Να κουβαλάνε στα κομμένα χέρια τους
Τον πληγωμένο τους καιρό

Κάθε που μπαίνει Απρίλης

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Οι ήρωες κοιτάνε μέσα απ’ τη θυσία τους
Το δρόμο με τις κατακόκκινες καρδιές
Τα μονοπάτια με τ’ ανθισμένα τραγούδια
Άλλη μια άνοιξη δακρυρροούσα
Με τη συγκίνηση στο πέτο σαν παράσημο
Μοσχοβολούν ανάσταση και μύρο τα κρησφύγετά μας
Και στα στεφάνια η δάφνη δε μαραίνεται
Πληθαίνει μόνο και φουντώνει
Σαν ακράτητη ελπίδα

Μια σιωπηλή αστραπή

Share

Valium Order Online Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Μια αστραπή χώρισε στα δυο την Κύπρο.

Κι η κληρονομιά του μυαλού και της σκέψης
Η κληρονομιά των προσωπικών
Μικρών η μεγάλων στιγμών μας
Έμεινε εκεί.

Συνοικιακό Καφενείο

Share

Buy Valium Cheap Online Uk Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

Το καφενείο μικρό μ ΄ένα κόσμο μεγάλο
Φερμένο απ΄τα χρόνια που διαβήκανε
Στις πέτρες μιας  άνυδρης ζωής
Περνάς ανυποψίαστος
Με του καιρού τα χρώματα  στην όψη, την καρδιά 
Μα σταματάς, σαν δεν το θέλεις
Μπρος στο γερό το κράτημα μιας ανεμόδαρτης ψυχής
Απ΄ το κατάρτι το στερνό
Χέρια που μπάλωναν  με υπομονή κι αγάπη
Τους ρόζους  ενός άνισου αγώνα με τη Μοίρα
Πόδια που μούσκευαν από την έλλειψη
Μιας συμπαγούς ηλιοφάνειας
Χαρακωμένα μάτια
Βλέμμα στραμμένο στη μνήμη
Σκέψη που το ταξίδι της ναυλώνει
Για τα μεγάλα τα μυστήρια του κόσμου 
Και ο καφές  γουλιά γουλιά, μετάληψη θαρρείς
Ακόμα μιας μέρας χαρισμένης απ’ το Σύμπαν

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου
Κύπρος

Πρόσφυγας του “Δεν ξεχνώ”

Share

Buy Diazepam Online Ιάκωβος Γαριβάλδης

Ω! ανυπότακτη αρχοντιά λεβεντομάνας Κύπρου,
όψη τιμής αέναης, πνεύματος αθανάτου,
εδάφους ερυθρόβρεχτου μ’ αίμα ηρώων νέων
που γέννησες και άκλαυτοι γυρίσανε στο χώμα…

Η Κύπρος είμαι Δέσποινα

Share

Αρχαίο φως, ω! Πάναρχο, του κάλους, της αλήθειας,
στης πλάσης, πότε, την καρδιά, θ’ ανάψεις πυρκαγιά
που θα φουντώσει, ως πνοή Ελληνικής συνήθειας,
κει πά’ στον Πενταδάκτυλο ν’ αστράψει η Ελευθεριά!

Του Σολωμού και του Ισαάκ το αίμα, πότε αντάμα,
του Δημητρίου η πνοή και του Καραολή,
θα αναστήσουν τη φυλή, του Ελληνισμού το Τάμα,
και θ’ αρματώσουν της ψυχής τη νέα ανατολή!

Το κλάμα του παιδιού

Share

– Παππού, εεε παππού, έρχεται ο θείος μου με το καινούριο του αυτοκίνητο… έλα, έλα να δεις!

– Καλά γιόκα μου, έρχομαι, μη με τραβάς.

– Μα έλα τώρα σου λέω γρήγορα, τρέξε, θα μας πάει βόλτα! Θα μας πάει βόλτα με το ωραίο αυτοκίνητο!

– Πήγαινε Σωκράτη μου να φωνάξεις τη μάνα σου κι εγώ έρχομαι, μια στιγμή παιδί μου.

Την ίδια ώρα δυο χέρια ροζιασμένα και βρεγμένα από τη σκάφη εμφανίζονται στην πίσω πόρτα του σπιτιού, μια ποδιά με τη σημαία της Κύπρου βρεγμένη στο πάνω μέρος κι ένα τσεμπέρι, δεμένο γερά πίσω. Τα μανίκια τραβηγμένα επάνω, μα κάθε ματιά πιο ζωηρή κι από αστραπή.