Μεγεθύνσεις ενός παρελθόντος

Share

Eλένη Αρτεμίου Φωτιάδου

2ος ΄Επαινος Διηγήματος στο 12ο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Εταιρείας Τεχνών, Επιστήμης και Πολιτισμού Κερατσινίου . 2012

To δωμάτιο μικρό, μικρότερο απ’ ό,τι συνήθως. Λες και χαμήλωνε το ταβάνι απειλητικά πάνω απ’ την ανήσυχη σκέψη του. Σηκώθηκε απ΄το κρεβάτι όμοια με παιδί που ξυπνά αλαφιασμένο από όνειρο κακό. Γύρω του σκορπισμένα άδεια τενεκεδάκια μπίρας, πρόβαλλαν σαν μικρό ναρκοπέδιο στον ασταθή βηματισμό του. Ξανακάθισε βαρύς στο στενό, γυμνό από σεντόνια κρεβάτι. Απέναντί του το ψυγείο με την πόρτα ορθάνοιχτη, άδειο κι αυτό, προκαλούσε την πείνα και τη δίψα του.

΄Εψαξε νευρικά στις τσέπες του παντελονιού του. Δυο τρία τσαλακωμένα χαρτομάντιλα κι ένας σπασμένος αναπτήρας όλη κι όλη η συγκομιδή του.

Μόνος

Share

Ιάκωβος Γαριβάλδης

Γι’ ακόμη ένα σήμερα
παρά το χθεσινοβραδινό φεγγαροξέσπασμα
παρά τις κωμικές φυσιογνωμίες στο διάβα μου
ξέμεινα με την άβολη
κι απύθμενη μοναξιά
μ’ όλα της τα στερητικά τα ‘α’.

Σε λατρεύω μοναξιά

Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Όταν πέφτει ο ήλιος στην ψυχή μου
και σκοτεινιάζει η χαρά,
μ’ αρέσει που ’μαι μόνη
και σ’ αγαπώ.

Όταν έξω οι χαρές αντηχούν
στην αδειανή καρδιά μου,
μ’ αρέσει που κλείνεις το πόμολο,
τραβάς τις κουρτίνες,
αφήνοντάς τες έξω αχαλίνωτες.

Κάθισε φίλε

Share

Ιάκωβος Γαριβάλδης

Κάθισε και θα κάνουμε καφέ
καλέ μου φίλε.
Κάθισε να μιλήσουμε λιγάκι
δυο λόγια για την ξενιτιά, αυτή την άχαρη…
Πόσα κουτάλια είπες θέλεις ζάχαρη;

Ή μήπως προτιμάς να σε κεράσω
γλυκό του κουταλιού, με καρυδάκι
για να μου πεις εκείνο το ανέκδοτο που ξέρεις,
έχω καιρό και να γελάσω.

Γιορτάζεις Πατέρα

Share

Κι εσύ πατέρα τελικά μας ξεφορτώθηκες
απ’ τις φροντίδες σου τις καθημερινές
μένοντας σύντροφος σε ρυτίδες ηχηρές
που πια κυλούν δειλά στο μέτωπό σου.

Και ζεις
μες στα μαλλιά τα αραιά κι αδέσποτα
που σε φιλούν στις παρειές
μα και στο πρόσωπο
σαν μνήμες,
μνήμες που φεύγουν όπως ήρθαν
με την πρώτη στοχασιά την ανεξέλεγκτη.