Το παλιό σχολειό

Share

http://zaphiro.ch/index.php/2020/01 Ιάκωβος Γαριβάλδης

http://vincenttechblog.com/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597241126.4013791084289550781250

Πέρασα σήμερα το παλιό σχολειό
στου δρόμου την κάμψη
του δικού μου παρελθόντος
που μ’ οδηγούσε ντουγρού στο Αριστοτέλειο.
Ερχόμενος από παραλία
λαχανιασμένος καθώς ανέβαινα
και βαθειά συγκινημένος
έκλαψα.

http://bankholidays-2019.co.uk/holidays/?pno=2/ Έκλαψα σαν είδα πως άλλαξε μορφή
το δικό μου σχολειό,
άλλαξε όψη, ίσως για να μην το γνωρίσω
ίσως για να μην το αναζητήσω.

Απρόσμενος Φίλος

Share

Buy 50 Mg Valium Κάθεται στο μπαλκόνι σκυφτός
βαρύ φορτίο τα χρόνια

Ο ήλιος ζεστός
βάλσαμο στα γέρικα κόκκαλά του

http://davidbakeronline.com/when-robots-steal-our-jobs/twitter.com/twitter.com/instagram.com/instagram.com/twitter.com/twitter.com/twitter.com/dbthinksmart Τα χείλη σφιγμένα, στεγνά
το βλέμμα θολό, απλανές

Της Αγάπης η Τριανταφυλλιά

Share

Ελένη Αρτεμίου Φωτιάδου

http://bankholidays-2019.co.uk/contact/ http://weiroch.co.uk/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597303505.6928570270538330078125

http://davidbakeronline.com/the-unconventionalists-podcast-work-can-be-a-force-for-good/instagram.com/instagram.com/twitter.com/twitter.com/twitter.com/twitter.com/dbthinksmart Κοιτάζω τις φωτογραφίες που μου φέρανε
Αυτοί που γύρισαν απ΄ του Βορρά τα μέρη
Αυτοί που θέλησαν εκεί να επιστρέψουνε
Περνώντας μέσα από τα τεχνητά των άλλων σύνορα

Buy Diazepam Eu Κι είναι το σπίτι μου ξανά εμπρός μου
Πιο γερασμένο και μικρό
Κι είναι ο κήπος μου ξανά εντός μου
Πιο πικραμένος και ξηρός

Οι καιροί μας

Share

http://sandshade.com/wp-cron.php?doing_wp_cron=1597474122.9051070213317871093750 http://sandshade.com/wp-content/uploads/2020/07/doc.php Χριστίνα Τσαρδίκου

http://zaphiro.ch/?feed=rss Η σκουριασμένη αύρα της ανθρώπινης ψυχής
Ένοχο και αμαρτωλό θύμα του πάθους
Μόνη της γερνά, και περιμένει.
Να επιστρέψουν τα χρόνια που γκρεμίστηκαν
Ένα ένα στο Ζάλογκο των αιώνων.

http://anitaanand.net/uncategorized/sophia-review-new-york-times-suzaanne-berne/ Χαμένοι καιροί.
Χαρές και ευχές,
Τραγούδια και παιδικά γέλια,
Μηχανικά βυθίζονται στο θολό
Αχέροντα του τέλους.

Ιφιγένεια

Share

Στη σκέψη μου έρχεται συχνά μια κοπέλα που γνώρισα πριν πολλά χρόνια σε ένα προάστιο της Μελβούρνης, στα νότια του ποταμού Γιάρρα. Τί να γίνεται άραγε; Βρήκε τελικά την ευτυχία;

Buy Diazepam Ampoules Τη λέγανε Ιφιγένεια και είχε δυό παιδάκια, την Ειρήνη και τον Άρη που πήγαιναν στο Δημοτικό σχολείο της περιοχής.

Είχε τελειώσει τα ψώνια της στη κοντινή αγορά και ήρθε στο σχολείο πιό νωρίς απ’ ότι συνήθιζε. Καθόταν μόνη σε ένα παγκάκι στην αυλή του σχολείου και περίμενε τα παιδιά της να σχολάσουν. Το απλανές της βλέμμα ήταν στραμμένο προς τον ουρανό και στο πρόσωπο της είχε ένα θλιμμένο ύφος, σαν κάτι να τη βασάνιζε. Φαινόταν να βρίσκεται πολύ μακριά από την ασφαλτοστρωμένη αυλή του σχολείου με τον ψηλό, σιδερένιο φράχτη.