Mythistorema

Share

Our homeland is closed in, all mountains
that day and night have the low sky as their roof.
We have no rivers, no water wells, no springs
only a few cisterns, even them empty, that echo
and that we worship.
A stagnant hollow sound, same as our loneliness
same as our love, same as our bodies.

Continue Reading →

Ο Λόφος

Share

Κάποιος είχε πολλούς πεθαμένους.
Έσκαβε το χώμα, τούς έθαβε μόνος του.
Πέτρα τήν πέτρα, χώμα τό χώμα
έφτιαξε ένα λόφο.
Πάνου στό λόφο
έφτιαξε τήν προσηλιακή καλύβα του.

Continue Reading →

“Ήταν που κρατούσα λίγο φως…”

Share

Πώς άντεξε ο ουρανός τόσα σύννεφα;
μα άφησε κάποια κενά
να σε φυλά
σαν άνοιγες τα μάτια
και άνοιγαν μαζί οι πληγές
οι ανάκουστες,
κι ύστερα η αράγιστη σιωπή
του βλέμματος
να γίνεται σταγόνα
να βρέχει
τα βήματα της σκέψης

Continue Reading →

Ελεύθερα πουλιά

Share

Τα νιώθω τα ελεύθερα πουλιά
να πετούν σιωπηλά πάνω από κυπαρίσσια κωνοφόρα
σα χύνονται στου ορίζοντα τα τέσσερα σημεία,
τα ζηλεύω.

Τα νιώθω τα πανέμορφα πουλιά
να διαβαίνουν διάφανους αιθέρες πάντα ψάχνοντας φιλόξενους τόπους
δίχως σκέψεις και άγχος
δίχως σύνορα.

Continue Reading →

Ονείρων και Μνήμης Γωνία

Share

Αύριο κηδεύουμε ένα παλικάρι.
Στην Παλαιστίνη, στο Ιράκ, στο Βιετνάμ
στην Κύπρο, στο Θιβέτ, στη Νικαράγουα
στην Πράγα, στο Σνατιάγο, στη Μαδρίτη
στο Βελιγράδι, στο Μπουένος Άιρες
στο Σύνταγμα, στα Γιούρα, στο Γουδί,
στην Αφρική ή στην Ασία – έχει καμία σημασία;

Continue Reading →

Στον Ήλιο

Share

Ήλιε μ’, γιε του Περίονα με τα ξανθά σου τ’ άτια,
που περπατάς περήφανα στου ουρανού το θόλο,
πάν’ στη χρυσή σου άμαξα, στ’ αστραφτερό θρονί σου.
Σήμερα βιάσε τ’ άλογα, λευτέρωσε τα γκέμια.

Continue Reading →

Μπορώ να βρω τα Χριστούγεννα

Share

Προσπαθώ να ερμηνεύσω το μυστήριο
του έναστρου ουρανού
Μπαίνω ανάμεσα στην αίγλη
της υπεροχής του
Γίνομαι ένα μαζί του
Τα μάτια μένουν σαγηνευμένα
απ’ τα σπινθηροβόλα του μάτια

Continue Reading →