Δε θέλω πια σκιές

Share

Ευαγγελία – Αγγελική Πεχλιβανίδου

Ένα στεφάνι κισσός σκαρφάλωσε
στο φεγγάρι
Κι έπλεξε ολόγυρα σκιές
στις παρηγόριες πού ’στελνε
στα μοσχορόδα μου
που ρόζιζαν στα πλούσια κλαριά
της ουτοπίας.

Στους πεσόντες

Share

Αλέκος Ν. Αγγελίδης

Εσείς που μας χαρίσατε της λευτεριάς το δώρο,
ευγνωμοσύνης δώρο
δεχτείτε κι από μας.

Μακριά απ’ τα ξένα στέλνουμε φτωχό ένα στεφάνι,
που ήρωες δεν φτάνει
να στέψει σαν και Σας.

Το αγκάθινο στεφάνι

Share

Ευάγγελος Κατεβάτης

 

 

Ευλαβικά θα σκύψουμε κι εφέτος το κεφάλι
Πάλι να προσκυνήσουμε τα Πάθη σου Χριστέ μου.
Λιβάνι θε να κάψουμε σε εκκλησιές γεμάτες
Από μορφές λυπητερές και μετανοημένες
Μορφές που σε κοιτάζουνε με φόβο κι αγωνία
Και με κατάνυξη υμνούν τα Άγιά σου Πάθη
Νοιώθουνε δε πως είν’ αυτοί επάνω στο σταυρό σου
Και πως φορούν ολημερίς τ’ αγκάθινο στεφάνι
Αυτό που φόραγες εσύ και το ‘χεις αφημένο
Κληρονομιά στους δύστυχους όλου του κόσμου ετούτου.